Posts

  • Twee maanden thuis…

    …tijd om het boek te sluiten.

    Deze webpagina’s blijven voorlopig nog bestaan, ik ga door met (als vanouds erg onregelmatig) posten op mijn andere weblog: http://www.luijten.org/.

    Bedankt voor de interesse en alle reacties gedurende mijn verblijf.

  • Resultaat!

    Vandaag heb ik het punt van m’n stage teruggekregen. Het is een 8 geworden! Helemaal honderd procent tevreden ben ik er niet over en ik zou het nog naar een 9 kunnen krijgen als ik de documenten nog op een paar punten verbeter, maar eigenlijk wil ik nu gewoon verdergaan met de andere dingen die ook nog moeten gebeuren.

    Goed, nu is dan ook wat school betreft de stage afgerond.

  • Beowulf & Grendel

    Vorig jaar ging de film Beowulf & Grendel in premiere, geregisseerd door Sturla Gunnarsson. Zoals je aan zijn naam misschien al kunt vermoeden is hij inderdaad een IJslander en de film moest en zou in IJsland worden opgenomen. Dat dat niet altijd een goede keuze is kan je zien in de film Wrath of Gods, die een soort van documentaire / making-of voor Beowulf & Grendel is.

    Goed, de filmproductie was dus in IJsland en niet zomaar ergens, nee, in een gebied waar ik ook nog heb rondgelopen. Het is erg leuk om die stukjes weer terug te zien in een wel heel andere setting. Het moet Denemarken voorstellen, alleen is Denemarken nog platter dan Nederland, waarschijnlijk was het landschap niet dramatisch genoeg voor Sturla en is daarom gekozen voor IJsland.

    Skógarfoss: In de rivier Skógá worden de Denen gedoopt.
    Op een gegeven moment rijden twee ruiters richting de waterval,
    om in het volgende shot opeens boven op een heuvel te staan.
    Erg grappig, want in feite reden ze gewoon tegen een grote rotswand aan. :)

    Ergens in dit lava-veld woont de heks Selma.

    Een van de eerste shots in de film laten deze rotsen zien,
    de ploeg staat dan zelf op de klippen die je rechts nog ziet.

    Om deze rots varen de Gothen (onder leiding van Beowulf) heen,
    ergens recht onder mij moet dan de grot zijn waar Grendel leeft.

    Als je een film maakt in IJsland die ook
    een beetje reclame moet maken voor het land,
    dan vaar je natuurlijk met een vikingschip door het ijsmeer Jökulsárlón.
    Of dat nou voor het plot nodig is of niet.

    De opnames waren geconcentreerd rond Vík í Mýrdal.

  • Kerst in IJsland

    Ik ben niet meer in IJsland, en daarom zal ik ook niet over kerst in IJsland kunnen berichten. Als je de IJslandse manier van kerst vieren wilt leren kennen moet je de komende tijd Jolanda’s blog lezen, dat doen ze daar namelijk een beetje anders dan hier. Vandaag was bijvoorbeeld de aankomst van de eerste kerstman van de dertien die elk jaar uit de bergen komen, elke dag één.

    Moet ik allemaal missen, jammer jammer. Steeds meer mensen gaan richting huis, ik wens nu bijna dagelijks iemand een goede reis toe.

  • Duivelse taart

    Het beste culturele aspectje van IJsland wat ik mee terug heb genomen moet wel het recept voor Djöflaterta - Duivelstaart - zijn :) Een verleiding met overdaad aan chocolade en eieren. Dé manier om de korte dagen (skammdegi) door te komen is een flinke overdosis aan endorfinen.

    Recept voor Djöflaterta (voldoende voor 12 porties). Vertaald uit het IJslands van Uppskriftvefur (letterlijk Receptenweb :) ). 1 cup is ongeveer 237 ml, maar ik heb de laatste keer de gewichten opgeschreven die overeenkwamen met de hoeveelheden, dus waarschijnlijk vind je dat handiger om te gebruiken.

    Voor de bodem:

    • 2 1/4 cup (450 g) meel
    • 1/2 cup (75 g) cacao
    • 1 1/2 theelepel bakpoeder
    • 1 theelepel zout
    • 100g boter
    • 1 cup (250 g) suiker
    • 1 theelepel vanille aroma
    • 3 eierdooiers
    • 1 1/3 cup (315 ml) koud water. Met deze hoeveelheid wordt het deeg heel erg vast, ik weet niet of dat de bedoeling is, zelf heb ik er 500 ml bij gedaan en dan wil de mixer er ook nog doorheen. Het mag best een stevige pap worden, het eiwitmengsel maakt het daarna wat dunner.
    • eiwit van 3 eieren
    • 3/4 cup (185 g) suiker

    Verhit de oven op 175ºC. Klop de boter en 1 cup suiker totdat de mix licht en licht (letterlijk vertaald, bedoeld wordt een los mengsel :) ) wordt. Doe de eierdooiers een voor een erbij en meng goed door. Voeg het vanille aroma toe. Meng het meel, de cacao, zout en bakpoeder en voeg dit, afgewisseld met water, beetje bij beetje toe aan het botermengsel.

    Klop het eiwit stijf, samen met de rest van de suiker. Meng het eiwit met het beslag goed door en giet het geheel in een springvorm (ø 24 cm) en bak het in ongeveer 60 minuten gaar.

    Koel na het bakken de taart geheel af en splijt in twee ongeveer even dikke lagen. Het kan zijn dat het deeg nog enigzins vochtig is of niet doorbakken lijkt.

    Smeer de crème (zie verder) tussen de twee lagen en de vloeibare chocolade eroverheen (de taart moet al goed afgekoeld zijn zodat de boter niet weer smelt en er tussenuit loopt).

    Voor de crème:

    • 100 g “Síríus Suðusúkkulaði” Dit is een pure chocolade (met sinaasappelaroma) van het IJslandse merk Nóí. Gewone pure chocolade smaakt ook erg goed (en is ook daadwerkelijk verkrijgbaar buiten IJsland).
    • 125 g zachte boter
    • 2 eierdooiers
    • 75 g poedersuiker

    Smelt de chocolade au bain marie en laat het afkoelen. Klop de boter totdat deze licht en luchtig wordt (± 10 minuten), voeg het eigeel toe, een voor een en klop goed door. Voeg ook de suiker toe en klop wederom goed door.

    Klop nog zo’n 5 minuten alvorens de (afgekoelde) chocolade toe te voegen. Is de chocolade nog te warm, dan schiften boter en eieren en is de crème mislukt.

    Voor de toplaag:

    • 100-200 g “Síríus Suðusúkkulaði”

    Smelt de chocolade au bain marie en laat afkoelen. Als de chocolade weer vast genoeg is, smeer uit over de taart.

    Eindresultaat:

  • Weer thuis

    Na een heel voorspoedige thuisreis is het weer fijn om hier te zijn, maar wel verwarrend. Ik ken de weg in m’n eigen keuken niet meer, “waar ligt de snijplank ook alweer?”, “oh, liggen die messen nu daar”…

    Toen ik eergisterenavond m’n kamerdeur opendeed, zag ik dat mijn kamer vol met ballonnen en slingers lag en overal lagen briefjes “Welkom thuis!”… Fijne huisgenoten heb ik! Ach ja, gelukkig hebben ze m’n kamer niet ondersteboven gedraaid.

    Gisteren vierde Jens, een van m’n huisgenoten z’n verjaardag en daar stonden we elkaar dan aan te kijken, “heeft er iemand nog iets spannends meegemaakt?”… Genoeg, maar ik zou gewoon niet eens weten waar te beginnen en hoe er een spannend verhaal van te maken :)

    Nu ga ik voor het eerst in vier maanden weer eens fietsen, eens zien wat dat gaat opleveren ;)

    Alle oude berichten staan nog steeds online en je kan alles nog steeds vanaf het begin lezen. Een link naar het volgende bericht vind je dan steeds aan het eind van de tekst.

  • Op de terugweg…

    Op dit moment zit ik aan boord van Iceland Air vlucht FI502 op weg terug naar het vaste land (en tóch een post, de techniek staat voor niets). Net op tijd weg voor de tijdelijke duisternis, maar wel veel nieuwe vrienden achterlatend. De meesten van hen zal ik waarschijnlijk nooit meer zien, maar dat is in zekere zin niet erg.

    We deelden unieke ervaringen met elkaar en we wisten dat het ooit zou eindigen, de locatie maakte deel uit van de vriendschap en elke poging dat terug te forceren zal falen. We komen elkaar misschien ooit nog eens toevallig tegen.

    Nog een paar berichtjes op dit weblog en dan gaat het in winterslaap. Het verhaal is echter nog niet afgelopen. Er staat nog iets te gebeuren. Wat dat is en wanneer weet ik nog niet, maar ik voel het.

  • Nou, dat was het dan…

    …terug naar Nederland!

    Ik heb mijn computer op de universiteit voor de laatste keer uitgezet, heb iedereen daar gedag gezegd, ben voor de laatste keer naar de Bónus en Hagkaup geweest voor de ingrediënten van een echte IJslandse chocoladetaart.

    Daarna hebben Jolanda, Heimir en ik voor de laatste keer in IJsland een gezellige middag gehad om de eerdergenoemde chocoladetaart te maken, om die vervolgens voor de laatste keer aan te bieden op het afscheidsfeestje wat ik vanavond hield.

    Ik was een beetje onder de indruk hoeveel mensen toch bereid waren om langs te komen op dit initieel zo klein geplande feestje. En met ‘onder de indruk’ bedoel ik eigenlijk gewoon heel erg diep geroerd. De reis is compleet.

    Soms kan het gevoel van vriendschap wat onwennig zijn of misschien zelfs nep overkomen, maar het was werkelijk het gevoel dat je gewaardeerd wordt door veel meer mensen dan je zelf eigenlijk doorhad (ik had alleen maar een e-mail naar een paar mensen gestuurd die dan maar wat extra mensen mee moesten nemen waarvan ze dachten dat ik ze wel zou kunnen waarderen).

    Nu ga ik een beetje de boel op orde brengen zodat ze niet gelijk een hartverzakking krijgen als ze morgen onze keuken en woonkamer zien. Zometeen bel ik een taxi, of misschien ga ik uiteindelijk toch te voet naar het interregionale busstation BSÍ om daar de pendelbus naar het vliegveld te nemen en IJsland voorlopig vaarwel te zeggen.

    Update (5:56): Inmiddels zit ik op het vliegveld, achter de security checks en 5700kr. excess baggage fee lichter. Ik besef op dit moment nog niet helemaal dat het nu allemaal echt afgelopen is. Ik ben daarnet met Fredrika, een huisgenoot uit Finland, naar de bus terminal gelopen en heb daar uiteindelijk ook van haar afscheid genomen. Ze kwam net terug uit de stad en in plaats van in haar warme bed te kruipen, hielp ze me met mijn bagage.

    Current mood: Stomverbaasd over zoveel aandacht.

  • IJspret

    Nadat ik de eerste keer buiten was geweest wilde ik natuurlijk meer. Daarom hadden Jolanda, Heimir en ik om half 2 afgesproken om de eendjes te gaan voeren bij Tjörnin, de grote vijver in het centrum.

    Dat is een gezellige boel, maar je ziet al dat het links een stuk witter is en ja hoor. Heel de vijver is dichtgevroren en er ligt net als in de rest van de stad een dik pak sneeuw op… Goed, die eendjes moeten het maar even zonder ons doen ;)

    Als eerste, iets wat door moet gaan voor sneeuwglíma (bestaat het nog niet? ik ben voor invoering) en een hoop geduw, getrek en getackel om de ander maar zo vaak mogelijk besneeuwd te krijgen. Geen foto’s van, want de camera moest in de tas blijven, anders mag de ander je niet aanvallen. ;)

    Daarna, sneeuwengeltjes maken :D

    De Nederlander in ons komt naar boven en we besluiten een schaatsbaan aan te leggen.

    Deze dynamische starthouding wordt u aangeboden door: E.S.S.V. Isis.

    Daarna werd het tijd voor het grote sneeuwpoppenbouwen (zoals je op de achtergrond ziet waren we ook niet de enigen).

    Laatste “hand” eraan leggen… Ja, zo’n hand boetseren is toch best knap lastig :)

    Tadaaa! Superpopulair was de onze, iedereen die langsliep maakte foto’s en toen we wegliepen en nog even achterom keken zagen we de eersten ook al gebruikmaken van onze schaatsbaan. Terwijl we aan het bouwen waren, werden we nog even tientallen malen op de gevoelige chip gezet door een fotograaf, dus misschien staan we morgen wel op de voorpagina van een IJslandse krant :)

    Na even wat zoets bij de bakker te eten en weer een beetje op temperatuur gekomen te zijn hebben we uiteindelijk toch de eendjes nog gevoerd en wat daar gebeurde heb ik helaas niet op foto, maar de uitverkoop bij de MediaMarkt was er niks bij.

    Daarna nog naar Casino Royale geweest met een stel Denen (Mads Mikkelsen speelt erin) en Oostenrijkers en de eerste scene waarin Mads voorkomt wordt het publiek verdoofd door gejuich van de Denen… Rare mensen :D

    Ik vond het een bijzondere aflevering in de Bond-serie, dat deze anders zou zijn dan de anderen was bekend en het pakte goed uit. Daniel Craig breekt ook nog met een paar tradities, maar ik kan het volledige citaat natuurlijk nu niet geven want dat zou spoilen zijn. Alleen het begin dan: “Vodka-martini, please” “Shaken or stirred?” “[…]” (find out ;) ).

    Toen ik rond negen uur thuiskwam zaten daar de huisgenoten die studeren aan de universiteit voor educatie samen met nog wat collega-studenten aan de kerst-tafel en deden een soort surprise-avond in Deens/Finse stijl. Ben voor de gezelligheid maar aangeschoven en met Bad Santa (met Finse ondertitels en de film is beter dan de titel doet vermoeden) sloot ik mijn laatste weekend lekker relaxed af.

  • Over hoe het weer in 1 nacht omslaat

    Gisteren was het -12º en droog, vandaag is het -1º en heeft het de hele nacht gesneeuwd. Resultaat: een 25cm dikke witte laag over de stad.

    De ingang van het guesthouse, de deur gaat - heel handig - naar buiten open, zodat we nu een gat hebben van 25 cm waar we ons doorheen kunnen wurmen. Een schep heb ik nog niet gevonden.

    De trap met twintig treden, getransformeerd tot glijbaan met drie verdiepingen :) Erg vervelend lopen als je geen idee meer hebt waar de treden zitten.

    ‘Where the hell is Easy Street?’ :)
    De verwarming op Laugavegur heeft z’n werk goed gedaan.

    Best grappig, want toen ik vannacht naar huis ging was die duidelijk nog niet aan. Er was in het nieuws dat vannacht de taxi’s niet meer konden rijden om de dronken feestvierders naar huis te brengen en dat ze Strætó’s (stadsbussen) in moesten zetten om ze te vervoeren

    IJskoud nieuws en een koude verrassing als ze de deur open doen :)
    Leifur Eiríksson deert de kou allemaal niet, als echte Víking kan hij wel tegen een beetje sneeuw.
    Kerkgangers op weg naar huis.
    Nee, geen ingemetselde iPod, maar een ’sneeuwstaat’ (staat er op, snøostad, dus een thermostaat, maar dan voor sneeuw). Met andere woorden, ligt er sneeuw op deze plaat, dan gaat de vloerverwarming aan en verdwijnt de sneeuw weer netjes.
    Bevroren tegoeden :D

    Hahaaa, yes, toch op de valreep nog echte winter meegemaakt :D

  • U heeft gestemd…

    Wordt er in Nederland gediscussieerd over stemcomputers, wij doen het vanuit het buitenland gewoon lekker per brief. En dat heeft één nadeel, je moet ook hier het huis uit om te gaan stemmen en laat nou dat net de laatste dagen niet heel prettig zijn geweest.

    Het stembiljet gaat in de witte envelop en samen met
    de gele brief waar je je handtekening op zet in de erg oranje envelop

    Het is hier -7ºC, met gemelde gevoelstemperaturen tussen -20ºC en -36ºC, vooral door de ongekend sterke en aanhoudende wind… Brrrrr, koud, maar het heeft op zich ook wel wat. Eerst drie lagen kleding, handschoenen aan, sjaal om, muts op, dan naar buiten en nog steeds het gevoel hebben dat je niks aan hebt. De wind blaast gewoon overal dwars doorheen.

    Mijn tijd hier zit er bijna op, het wordt een week van afscheid nemen. Ik had niet verwacht dat me dat zó zou tegenstaan. Het liefste zou ik gewoon “tot over een paar weken” zeggen, maar dat gaat alleen maar op voor een paar mensen. Het is jammer om als een van de eersten (misschien zelfs dé eerste) te moeten vertrekken, want het is veel leuker om mensen uit te zwaaien dan om zelf weg te gaan.

    Vier maanden zijn heel snel gegaan en toch voelt augustus heel erg ver weg (waarschijnlijk door het weer :) ).

    Nog één weekend en zes dagen werken op de universiteit en dan sta ik weer in Nederland waar tot gisteren nog steeds zomerse temperaturen heersten. Nou ja, voor IJslandse begrippen dan. Hopelijk zakt de temperatuur nog een beetje, dan is de klap niet zo groot :) .

  • Schoolbank.nl zoals het had moeten zijn

    Dit is voor jullie waarschijnlijk het meest nutteloze bericht in het hele weblog, maar ik heb me geregistreerd bij StudiVZ en dat wil ik even melden.

    Dit staat voor Studiverzeichnis en is (zoals je al kon raden) een Duits initiatief. Je schrijft je in, geeft aan op welke scholen je bent geweest en maakt vrienden. Een beetje het idee van Schoolbank.nl dus, maar dan wél met gemeenschapsgevoel (in Web2.0-termen: community-gevoel :) ). Verschillen zijn er ook. Schoolbank richt zich óók op degenen die al van school zijn, StudiVZ is vooral bedoeld voor huidige studenten.

    Begonnen in 2005 als een informatie-systeem voor het contact tussen de studenten van de Humboldt Universiteit in Berlijn, is het inmiddels uitgegroeid tot een systeem met net over de 1 miljoen (ex)studenten en medewerkers.

    Schoolbank heeft z’n gebruikers weggejaagd door het vereisen van een abonnement voor het opvragen van hele basale informatie, nog vóórdat een gemeenschap goed en wel was opgebouwd. Informatie die eerder zelfs nog gewoon opvraagbaar was. Het heeft mij in ieder geval m’n gegevens doen verwijderen en weggejaagd, ik had er weinig zin in dat ze met gegevens die ík had ingevoerd geld gingen verdienen waar ik zelf niets van terug zie.

    StudiVZ heeft dit slimmer aangepakt en laat het nu eerst maar even ontplooien. Nieuwe mogelijkheden kunnen ze in de toekomst best geld voor gaan vragen, of bijvoorbeeld een donatie-systeem opzetten. Er zijn genoeg mensen die je voor een paar euro willen steunen als ze er resultaat voor terugzien: Een goedwerkende en gezellige website. Ohja, en waar je kan gruscheln. Niemand weet wat het is, maar het kán!

    Leuk, maar waarom sta ik er nu in? Ik studeer toch helemaal niet in Duitsland? Nee, maar vrienden die ik hier heb gemaakt wel, dus zodoende. :) Ik zei toch al dat dit een nutteloos bericht was! Nou vooruit, toch niet helemaal nutteloos, want wie weet kan ik mijn stage-product er wel aan koppelen.

  • Wat een weer!

    Van zaterdag op zondag was het slecht weer, maar dit is echt ongelooflijk. Jolanda waarschuwde me gisteren al voor ofsaveður, ‘crazy weather’ wat schijnbaar nog een stapje erger is dan een gewone storm. Nou, dat was het en is het nog steeds. Windstoten van tot 30 m/s (noemen wij windkracht 11-12) hebben de vuilnisbak omgeblazen en de inhoud over straat verspreid, tijdelijke verkeersborden lagen dwars over de weg, vlaggen van winkels waren losgescheurd.

    Vanaf vanmiddag rond een uur of drie werd het steeds even tien minuten stikdonker en kwam de sneeuw en hagel werkelijk met bakken uit de lucht gevallen. De buitenverlichting van het universiteitsgebouw gaat automatisch aan en uit en dat gebeurde dus ook elke 10 minuten. Ik moest weer even terugdenken aan de briljante “intelligente” zonnewering van het Traverse-gebouw op de TU (de voormalige PTH, voor degenen die dat meer zegt): Als de zon gaat schijnen gaan ze omhoog en als het gaat regenen gaan ze omlaag.
    Op dit moment waait het nog steeds hard en de straten zijn glibberig. Dat weerhoudt de automobilisten er echter niet van om nog steeds als gekken over straat te sjezen. Werd net alweer bijna van m’n sokken gereden, omdat je er op de een of andere manier vanuit gaat dat ze zich een beetje aan de situatie aanpassen.

    De vluchten van Icelandair en Iceland Express zijn vandaag weer geannuleerd. Iemand van de TU Eindhoven die hier in deeltijd werkt had geluk dat hij gisteren een van de laatste vluchten terug naar Reykjavík had. Hij vloog vorige week zaterdag ook al met een van de laatste vluchten voor de storm náár Eindhoven. Dubbel geluk zelfs! Ik hoop maar dat het over twee weken niet weer zulk weer is, dan kan ik weliswaar langer blijven, maar daar heb je ook niks aan met dit weer :)

    Een lichtpuntje, voor morgen wordt beter weer aangekondigd… Maarja, veel slechter dan dit kan het toch niet worden? Nou, schijnbaar wel, want van een IJslander heb ik begrepen dat terwijl dit weliswaar voor Reykjavík vrij heftig is, het in het noorden wel een stuk erger kan zijn (het zogenaamde ‘insneeuwen waar je bij staat’).

  • Lekker windje!

    Afgelopen zaterdagnacht heeft het enorm hard gewaaid over IJsland, zó hard dat alle vliegverkeer onmogelijk was en de vliegvelden werden gesloten. Intussen in Seltjarnarnes (het schiereiland net ten westen van Reykjavík) waaiden de basaltblokken van de dijk zo de straat op en de volgende dag was het er dan ook een aardige ravage. Ramptoerist die ik ben wilde dat natuurlijk zien en ik pakte lijn 11 naar Nes.

    Dan denk je alles gezien te hebben, komt Alda van the Iceland Weather Report met foto’s:

    Uhm… O..kee. Meer foto’s van m’n bezoekje aan Gróttaviti (de vuurtoren op de punt van Seltjarnarnes).

  • Het woord van de dag

    Ik kwam dit woord tegen in m’n woordenboek en moest het gewoon even posten vanwege zijn drie verschillende a’s achter elkaar. Ja, het is uitspreekbaar.

    ferðaáætlun [’fɛrðaˌauaiʰtlʏn] f. timetable, itinerary, schedule

    De betekenis is zoals zoveel IJslandse woorden niet echt ingewikkeld als je eenmaal weet hoe het woord is opgebouwd: ferða komt van ferð (vaart, Fahrt (du.)), á is het voorzetsel op, en ætlun betekent plan en is een woord wat ook verband heeft met het werkwoord að ætla: van plan zijn.

    Að ætla wordt heel vaak gebruikt om iets te zeggen wat in de toekomst gaat gebeuren of wat je in de toekomst gaat doen, maar ook als je bijvoorbeeld iets bestelt in het restaurant of in de ísbúð (ijssalon): Ég ætla að fá … (lett.: Ik ben van plan te krijgen …)

  • Het weekend is voorbij…

    …en zó voel ik me nu ook.

    Nee, het is niet van de drank!

  • about:blank: Een stage in IJsland in weblogs

    Dit artikel heb ik op verzoek geschreven voor de novemberuitgave (een jubileumnummer zelfs!) van about:blank, e-zine voor webloggers, door webloggers:

    Mijn eerste contact met IJsland had ik begin 2005: de muziek van Sigur Rós deed iets met me, het raakte me heel erg direct en ik raakte geïntrigeerd door het land en de mensen. Ik verlangde er steeds meer naar om daar eens mijn voeten aan de grond te zetten. Ik denk dat bij velen hun reiswens naar eender welke bestemming ongeveer zo ontstaat.

    Was je een paar jaar geleden nog afhankelijk wat gidsen als Lonely Planet voor clichés over een land te melden hadden, kan je na de weblogrevolutie die ook in IJsland heeft huisgehouden, genoeg “menselijks” vinden. Maar eerst beslissen, vakantie of studie-gerelateerd? Vakantie is leuk, maar toch mis je vaak de mensen erdoor.

    Dus langer blijven. Wat zijn de mogelijkheden? Even de blogosphere raadplegen. Ik vond een IJslander die naar België is gekomen. Niet helemaal wat ik zocht, maar toch, het is een IJslander, maar even blijven volgen, zo’n feed staat niet in de weg. In die tijd schreef hij nog in het Engels en soms in het Vlaams.

    Verder zoeken, ik vind The Iceland Weather Report, wat natuurlijk altijd handig is als je wilt weten wat het weer is. De schrijfster - meestal schrijvend in derde peroon - is toen ze nog erg jong was uit IJsland vertrokken en heeft op verschillende plaatsen in de wereld gewoond en is een aantal jaren geleden weer teruggekeerd. Het weblog is een uitstekende bron van onmisbare culturele trivia, maar nog steeds niet wat ik écht nodig had.

    In The Iceland Report schrijft Jared Bibler uit Boston zijn ervaringen als útlendingur (wat in het IJslands ongeveer de betekenis van allochtoon bij ons heeft, een “gewone” buitenlander is een erlendingur) zo ongeveer vanaf het moment dat hij zich in IJsland vestigde: in 2004. Ja, uiteindelijk iemand gevonden die ongeveer hetzelfde van plan was. Alleen nam hij ‘voor langere tijd’ wel iets ruimer. Nou ja, des te langer heb ik er plezier van.

    Vele maanden gaan voorbij, ik ben bezig met mijn eigen voorbereidingen om die kant op te gaan en uiteindelijk is het dan een keer zo ver: vanaf eind juli van dit jaar sta ik met m’n voeten op lavagrond. Om de familie thuis op de hoogte te houden stuurde je vroeger elke maand een mailtje en nog langer geleden schreven we brieven, tegenwoordig open je bijna vanzelfsprekend een weblog: Christian in IJsland.

    Dat ik niet de enige ben met zo’n voor de hand liggend idee blijkt al vrij snel na aankomst, Jolanda, Luba, Anne en Koosje zijn alleen nog maar degenen waarvan ik wéét dat ze het thuisfront via de het wereldwijde web op de hoogte houden.

    IJslands is niet echt een taal die je je even eigen maakt. Een van de problemen die je tegenkomt is dan ook hoe op de hoogte te blijven van wat er om je heen gebeurt. Thuis sta je er nooit bij stil, maar er is dus helemaal geen Engelstalige krant en er is ook geen Engelstalig journaal op de televisie. Zo ook in IJsland niet. Natuurlijk, als je wilt inburgeren zul je de taal moeten beheersen, maar wat doe je tót die tijd?

    Via eerdergenoemde weblogs kwam ik een klein beetje het nieuws van de dag te weten, maar pas met sites als de Grapevine en Iceland Review kwam het lokale nieuws echt iets dichterbij. Het blijft echter toch behelpen.

    Echte IJslandse bloggers heb ik niet in m’n reader staan, om de eenvoudige reden dat ze voor een groot deel in het IJslands schrijven. Daaruit maak ik op dat ze ook geen behoefte hebben aan een internationaal publiek. We zijn maar met z’n 300.000 op deze ijsklont, tweederde daarvan leeft in de omgeving van Reykjavík en dat is het publiek waarvoor ze schrijven.

    Ik kan wel een inschatting maken van wie deze bloggers zijn, je komt ze in het wild namelijk vooral in café’s tegen, ieder een eigen tafeltje met de laptop erop, vaak nog aangevuld met webcam en headset, gebruikmakend van de gratis WiFi (iets wat overigens wordt aangemoedigd vanuit de regering).

    Als ze niet bloggen via de laptop, dan wordt een foto of filmpje uit het mobieltje via MMS op de blog gezet. Gadget-freaks zijn het wel, stuk voor stuk en ook de ouderen doen hier lekker aan mee. Heb je een nieuw product te verkopen, probeer het in IJsland aan de man te brengen; lukt het hier niet, dan lukt het nergens.

    Toen IJsland 60 jaar geleden besloot (of eigenlijk dat er door de Amerikanen voor ze besloten werd) dat ze mee wilden doen aan de vaart der volkeren hebben ze een enorme inhaalslag gemaakt. Hun poging daartoe was erg succesvol, waardoor ze elke achterstand die ze hadden ruimschoots hebben ingehaald.

    Op de een of andere manier hebben ze het echter niet meer voor elkaar gekregen om weer in een normaal tempo te innoveren en nu kijkt IJsland achterom naar óns waar wij toch blijven met Fiber-to-the-Home, methaan- en waterstof-tankstations, enorme hoeveelheden duurzame energie, schone lucht (je vindt misschien 100 schoorstenen in het hele land).

    Natuurlijk mag ik daarbij niet negeren dat wij IJsland een beetje raar aankijken op hun beleid op het gebied van de walvisjacht. Ook binnen IJsland groeit in de laatste dagen de kritiek (let wel, pas ruim ná het besluit dat de commerciële jacht weer toegestaan wordt).

    Al met al een geweldige ervaring. Ik kan iedereen aanraden die de kans geboden wordt (lees: vrijwel iedere scholier en student) om een periode binnen zijn of haar studie in het buitenland door te brengen dat zeker te doen én erover te bloggen!

  • Pepernoten! Pepernoten! Pepernoten! Pepernoten!

  • Höfði en het begin van het eind van de koude oorlog

    Ik was er eigenlijk een beetje vergeten over te schrijven, maar op 11 oktober was het precies 20 jaar geleden dat in onderstaand huis twee regeringsleiders bij elkaar kwamen om te praten over hun oorlogs-speeltjes.

    Op 11 oktober 1986 troffen Ronald Reagan en Michail Gorbatsjov elkaar in het Höfði huis in Reykjavík voor gesprekken over wederzijdse ontwapening. Dat de onderhandelingen op dat moment stukliepen was jammer, maar kondigden in zekere zin wel het einde aan van de koude oorlog. Een jaar later kwamen de twee namelijk alsnog overeen dat ze hun kernwapen-arsenaal zouden gaan afbouwen.

    Leuk detail is dat IJsland pas 10 dagen van te voren te horen kreeg dat de onderhandelingen hier zouden plaatshebben en volgens het ‘þetta reddast’-principe (het komt goed) kregen ze het voor elkaar om alles op orde te krijgen in die korte tijd. Hadden ze het drie maanden van te voren te horen gekregen was het waarschijnlijk via allerlei commissies gegaan en wellicht níet op tijd geregeld geweest en nu deden ze het gewoon.

  • Vijf minuutjes IJsland


    Wel, zo ziet het eruit als je alle foto’s achter elkaar zet!

    Ik heb ook een grote versie (640×480, h.264) online staan voor de podcast-volgers (niemand).

  • Iceland Express doet Eindhoven!

    Vanaf volgende zomer is het zover, IJsland wordt goedkoop bereikbaar, want Iceland Express gaat op Eindhoven vliegen!

    We’ll always have Paris. And Oslo, Bergen, Billund, Basel and Endhoven at How Do You Like Iceland, a weblog by Iceland Express

    Ze voelen zich volwassen en inderdaad, als je Eindhoven aandoet, dan ben je een grote, niet iedereen mag daar zomaar landen… Uhm… Ja.

    Ohja, lees ook even de discussie in de comments van een iets ouder topic. Een PR afdeling moet een klein beetje gek zijn om goed te functioneren gok ik.

  • Een mooie generale, een perfecte première

    Omdat in dit bericht een hoop plaatsnamen worden genoemd, hier alvast een kaartje.

    Vrijdagavond

    Het podium was de afgelopen twee nachten de hemel boven ons hoofd, waar de poollichten hun dansvoorstelling opvoerden. Vrijdag nodigden Jolanda en Heimir mij uit (waarvoor nogmaals dank :) ) om samen de TL-verlichting in de lucht te gaan bekijken. Dat we daarbij uit zouden komen in Þingvellir maakte het geheel nog extra bijzonder.

    Ik had mijn statief wel meegenomen, maar kreeg het in het begin niet echt voor mekaar om fatsoenlijke foto’s te maken, dat ik die weer terug heb gelegd in de auto. Later lukte het wel, maar toen was de sluitertijd van 4 seconden toch iets teveel voor mijn van de kou verstijfde handen :)

    Ach ja, het zou toch ‘maar’ lage intensiteit hebben en de nacht erna zou het allemaal nog veel beter worden, zo was de gedachte. Generale repetitie op technisch gebied mislukt, maar in de lucht gebeurde nog voldoende om er gewoon van te genieten zonder plaatjes te schieten.

    We kregen het toch wel een beetje koud en rond tien uur kwamen we aan bij hotel Valhöll (ja, we hadden Walhalla bereikt) aan het meer Þingvallavatn. Hier wilden we graag wat warms drinken, maar het aanpalende café was al lang en breed dicht. Met veel aarzelen besloten we dat we de toerist gingen uithangen en mochten we bijna als vanzelfsprekend koffie drinken.

    Opgewarmd en wel gingen we weer naar buiten waar nog steeds vele strepen en vegen de lucht groen kleurden. In dit absoluut donkere gebied waar het overdag al niet makkelijk is om de weg te vinden moesten we nu de weg terugvinden naar de auto…

    Nu zijn er ook nog van die leuke scheuren in de grond met erg koud water die je gewoon niet ziet, dus het was al een hele toer om gewoon op het pad te blijven en geen rare dingen te doen. Spannend :)

    We bereikten de auto en waren weer goed en wel onderweg met gave muziek op de radio (Beach Boys en andere 50s en 60s), toen Heimir bijna besloot om nog even langs Geysir te rijden… Maar die omweg van 60 kilometer voor het zien (of juist niet zien) van een geiser in het donker was toch iets te veel voor ons :)

    Dus het werd direct via de andere kant van het meer via Selfoss, waar we nog een hotdog naar binnen duwden (með öllu… maar hier krijg je naast de verse en gebakken uitjes, de remoulade, de ketchup en de mosterd er óók nog rode kool en augurk bij) en over de lavavelden terug naar Reykjavík.

    De foto’s van vrijdag, niet echt geweldig.

    Highlands, ohnee, toch maar niet

    Eigenlijk hadden we voor dit weekend een tour gepland die ons dwars door het binnenland richting Akureyri zou brengen. We zouden met een 4×4 jeep (IJslanders noemen zo’n trip een jeppiferð) gaan en alles zag er goed uit. Als je echter aan IJslanders vraagt hoe of wat, is het antwoord eerder ‘in oktober door de highlands? zijn jullie gek?’ dan dat ze echt informatie geven :)

    Goed, geen highlands dan, Landmannalaugar moet wel een mooie plek zijn, zeker als er al wat sneeuw ligt en als je er dan poollicht bij krijgt wordt het vast allemaal nog leuker. Vier dagen vóór gepland vertrek (wat gisteren zou zijn geweest): Vrijwel alle highland wegen van het land gesloten. Oh… Hmm… Nouja, dan maar wat anders :)

    Zaterdag

    Dat andere werd een dag naar Snæfellsnes, waar we in de avond hoopten weer poollicht te kunnen vangen. Nu waren ook Luba en Uller (die op bezoek is bij Luba) erbij, die ook zouden meegaan naar de highlands en nu ook het hele weekend vrij hadden.

    De lunch nuttigden we vanaf een tafel gemaakt van het huis van huldufólk (verborgen volk, te verwarren met elfen, maar dat zijn ze niet), oftewel een steen die toevallig redelijk plat was aan de bovenkant. :)

    En weer verder! We moeten de gletscher wel bereiken voordat het donker wordt, wat ook steeds vroeger is. Dat lukte ook nog net. Niet dat we ook maar een beetje in de buurt van het ijs kwamen, maar sneeuw heb ik dit jaar al in mijn handen gehad!

    We rijden nog even naar Hellnar, waar het zeewater en een lavastroom bij elkaar kwamen en stenen in heel bizarre vormen hebben gevormd. Als we ná even in een piepklein cafétje aan het water, waar wij de enige gasten waren, koffie en warme chocolade drinken weer naar buiten komen, is de show al zonder ons begonnen.

    Ik schrijf hier niet veel meer bij, er valt niks te beschrijven, behalve ik nu weet dat de nummers Takk… en Glósóli van Sigur Rós muziek-geworden aurora zijn.

    De foto’s van zaterdag, wél iets bijzonders, première daverend succes! ;) Dank U, meneer Canon en Nikon, voor het in het studentenbudget brengen van de digitale spiegelreflex camera. :)

    Naast de kleurige show in de lucht hebben we nu ook wat geleerd over het uitgaansleven in stadjes als Ólafsvík en Grundarfjörður… Jeugd hangt rond op straat. Punt :)

    Mijn excuses voor deze lange post, maar er is zo ongelooflijk veel te vertellen en te laten zien…

  • Tegenstellingen…

    Metro: Zomerse temperaturen beheersen de herfst.

    Iceland Weather Report: Today’s sunny but freezing cold weather.

    Een heerlijke dag, de wind van gisteren was weg en er was alleen nog maar een hoop zon en… ja… koude lucht.

  • De eerste plaatjes

    Nou, hier dan een klein tipje van de sluier: Het eerste klein beetje werkende prototype. (Het zit dus onder de link en het is niet het plaatje hieronder, dat is alleen ter illustratie!)
    Alleen maar een plaatje, het programma zit onder de bovenstaande link

    Gaof he?

  • Voortgang

    Ik ben nu halverwege mijn stage-tijd hier (dus exclusief de taalcursus), tijd om eens wat te schrijven over die stage zelf :)

    Wat doe ik?

    Ik ontwerp en maak een systeem wat (een deel van) het internet in de gaten houdt, bijvoorbeeld een internetforum of één (of meerdere) weblog(s) zoals dit er een is. Op nieuwe berichten die binnenkomen op deze pagina’s, voer ik een analyse uit: Waar gaat dit stukje over? In mijn test-opstelling gebruik ik het Apple Talk forum van Gathering of Tweakers en selecteer ik berichten die gaan over de iPod en de MacBook. De berichten die voldoen aan mijn criteria stuur ik door naar een visualizatie component. En daar begint het echte interessante werk voor mij eigenlijk pas.

    Het idee van Kristinn was om het weer te geven als een wereldbolletje met daar omheen cirkelend de berichten (bij wijze van spreken, in de praktijk zijn het puntjes of kleine bolletjes) die ik ophaal van het internet. Om de wereldbol zweven bovendien nog andere bolletjes die de onderwerpen voorstellen die ik selecteer: iPod en MacBook in dit geval (neuh, ben geen Apple fan).

    Als een bericht nu over de iPod gaat, dan wordt die door het iPod-bolletje aangetrokken, gaat er dus dichter naartoe. Als alle iPod-berichten dit doen, ontstaat er een concentratie rond het bolletje en als je nou heel veel van die onderwerp-bolletjes hebt, zie je misschien zelfs wel een structuur ontstaan. Zeker als je nog onderverdelingen gaat maken tussen bijvoorbeeld de normale iPod en de nano en de shuffle. Misschien zou je zelfs uit het plaatje kunnen afleiden dat veel mensen die een MacBook en een iPod hebben dan specifiek een nano hebben: Er is een concentratie bolletjes die in de buurt van MacBook en iPod nano blijft hangen, maar minder bij shuffle en “de gewone”.

    En hoe ver ben je dan?

    Nou, het ophalen en filteren van de informatie is klaar. Ik ben nu bezig met de wiskunde achter de visualizatie en hoop snel een simpel prototype klaar te hebben wat al iets doet, want ik kan begrijpen dat het verhaaltje hier boven nog wat te abstract was :)

  • Nieuw uiterlijk

    Vandaag heb ik de weblog eens grafisch onder handen genomen. Het oude Retrospotive thema van Carol eruit gegooid en Ocean Mist van Ed Merritt erin. Deze werkt ook wat beter onder Internet Explorer, zoals getest met Browsershots, dus nu zou iedereen weer blij moeten zijn. :)

    De enige manier echter om daar achter te komen, zijn reacties! Kom op, laat ze maar komen. ;)

  • Map24 nu ook in IJsland… Of…

    Gisteren las ik op Iceland Review (met overigens een intens kapotte feed) dat Map24 z’n kaartenbak heeft uitgebreid met IJsland. Dus nu kan je deze routeplanner ook hier voor je reizen in het Land gebruiken. Of toch maar liever niet?

    IJsland volgens map24 (klein)
    “Zie de nieuwste kaart van IJsland!
    Plan de reis!”

    Hmmmm, ik begon me al net thuis te voelen, nu weet ik hoe het komt :)

  • Borgarfjörður

    Het International Office van de Universiteit van IJsland organiseert voor alle uitwisselingsstudenten in Reykjavík regelmatig dagtripjes rond de stad. De eerste hadden we tijdens de taalcursus al richting zuiden, een tweede was een paar weken geleden naar de Golden Circle waar ik dus niet naartoe ben geweest, want dat had ik al wel gezien. Afgelopen weekeinde was het noorden aan de beurt: Borgarfjörður.

    De tour bracht ons dit keer via het stadje Borgarnes, waar een erg interessante tentoonstelling over de Egil’s saga is, voor IJslanders waarschijnlijk belangrijkste van allemaal. Het is niet echt ver van Reykjavík en als je een auto hebt (altijd aan te raden hier) is het zeker de moeite waard om er een keer heen te rijden, eventueel gecombineerd met de rest van deze trip.

    Goed, de tentoonstelling is in een piepklein huisje en iedere bezoeker krijgt een iPod shuffle om z’n nek die feitelijk het verhaal (de saga dus) vertelt. Onderweg wordt door houten kunstwerken - ik noem het maar zo, want dat waren ze zeker - het verhaal uitgebeeld. Een heel bijzondere plek en zoals gezegd, de moeite van een bezoekje waard.

    Na Borgarnes deden we Borg aan. De naam doet meer vermoeden, maar meer dan een kerk, een huis en een kunstwerk is het niet. En het ging hier vooral om het kunstwerk wat wederom over Egil’s saga ging.

    Egils saga

    Met wat uitleg kom je erachter dat de linker figuur de moeder van Egil is die poëzie voordraagt aan Egil die hier iets onduidelijker rechts op de foto staat. Hij heeft ook nog een groot gat in zich wat de leegte in zichzelf symboliseert. Mja, nou, mij te abstract. Het is mooi hoor, daar niet van en de plek waar het staat is ook prachtig.

    Gelukkig gingen we daarna de natuur in… Sort of… Onderweg nog even opgehouden door een grote kudde schapen die naar de boerderij werd geleid (een attractie op zich) kwamen we aan bij Hraunfossar (lava-watervallen) en Barnafoss (kinder-waterval).

    Hraunfossar

    Het water komt hier inderdaad gewoon zomaar uit de stenen gevallen. Lava (dit type althans) is behoorlijk poreus en water kan er vrij makkelijk doorheen stromen. Dat is dan ook wat het hier doet en onderweg wordt het ook nog eens van alle zand en modder en andere morene (dat wat de gletscher meeneemt) ontdaan. Sowieso zijn de rivieren langzaam hun witte of bruine kleur aan het verliezen omdat de winter eraan komt en de gletschers dan minder afsmelten en dus ook minder rommel meenemen.

    Het resultaat is superduperkraakhelder knalblauw water. Kan je ook gewoon direct drinken, hoeft niks meer aan te gebeuren. Het ijs waar dit water vandaan komt is al vele duizenden jaren oud, dus er zit geen menselijke rommel in.

    Het is herfst en de natuur kleurt rood, sommige planten blijven groen, anderen worden helemaal kaal… De kleuren zijn nu echt prachtig.

    Stukje Barnafoss

    Barnafoss ligt naast Hraunfossar en het verhaal (saga in IJslands) gaat dat hier ondeugende kinderen zijn verdronken en vandaar de naam.

    Van hieruit reden we naar Reykholt, de woonplaats van de schrijver van de Oude Edda: Snorri Sturluson. Hier werd hij ook vermoord, naar verluid terwijl hij aan het baden was in deze (geo-thermische) poel.

    Reykholt komt aan z’n naam op dezelfde manier als Reykjavík, van hete bronnen die flink stoom (”rook”) genereren. In het geval van Reykholt gaat het hier vooral om Deildartunguhver (hah! probeer dat maar eens uit te spreken), de meest actieve bron van IJsland met een productie van 180 liter per seconde op 97ºC! Dat dampt nogal dus!

    Deildartunguhver

    Toen was het nog steeds geen tijd om naar huis te gaan, want Stefán, onze gids bij alle universiteits-trips, wilde nog iets laten zien.

    We zijn nu de bergrug overgestoken en in de volgende fjord aangekomen: Hvalfjörður. In dit fjord zijn de resten van Amerikaanse en Britse bases uit de tweede wereldoorlog (nieuwe spelling maar alvast) te vinden en ook bovenstaande. Dit is een walvis “processing center”. Het ligt nu al 15 jaar stil, maar waarschijnlijk gaat dit dus in gebruik genomen worden als het commerciële jagen vanaf volgend jaar weer wordt gestart. Het land is behoorlijk verdeeld, ongeveer 50% vind het okee, de andere helft vind het niet goed.

    We leerden dat het bereiden van walvissteak een zeer delicaat gebeuren is; de steak moet ongeveer een centimeter dik zijn en moet eenmaal 35 seconden worden gebakken aan de ene kant en dan nog 31 seconden aan de andere kant, niet meer en niet minder. Het is maar dat je het weet.

    Dit was een erg interessante trip en ook leerzaam, want ik weet nu bijvoorbeeld dat Stefán een tijdje in Breda heeft gewoond… Jazeker!

    Ook Stefán heeft foto’s gemaakt die veel mooier zijn dan die van mij.

    ’s Avonds gingen we met een stel de club NASA verkennen. Hier zou Thomas Bangalter draaien, een helft van Daft Punk (welke helft weten we nog niet). Dat was me toch een set! Onvoorstelbaar hoe hij het publiek bespeelde en nu zag ik ook hoe de IJslanders naarmate de nacht vordert steeds meer dronken worden en van muurbloempjes uitgroeien tot wilde feestbeesten… De reactie bij de eerste aanslag van Money for Nothing (ja, Dire Straits kan je ook in een electro-set stoppen) was echt geweldig. :)

    De NASA zelf, heeft ongeveer de grootte van de zaal van Café Thomas en is voor zover ik weet de grootste club van IJsland. Nouja, is ook groot zat, blijft het tenminste een beetje persoonlijk.

    De reden dat Thomas de Daft Punk toernee even liet voor wat die was, was het Filmfestival. Hun nieuwste film, Electroma, draaide namelijk in Reykjavík op vrijdag en zondag. Ik ben zondag geweest en… ja… okee, dus dit is hoe Daft Punk films maakt… Dat je met stilte toch zoveel kan bereiken is heel wat. De film drong eigenlijk ook pas thuis beter tot me door en nu vind ik hem ook gewoon best goed, als je daar in de zaal zit heb je meer zoiets van ‘huh? waarom?’.

  • Snjór á Esju! Nú kemur vetri?

    Er ligt/lag vandaag sneeuw op de bovenste paar meter van de berg Esja, de winter kondigt zich al een klein beetje aan…

    Vanmorgen kwam het kwik maar een enkele graad boven het vriespunt uit en het was zulk mooi weer dat ik maar weer ben gaan lopen naar m’n werk (dát, én ik had de bus gemist ;) ). Toch wel lekker, die kou zo ’s morgens, daar word je wakker van.

    Het tunneltje, wat dinsdag nog beklad was (ja, het was bijna een Nederlands tunneltje), was vandaag alweer schoon. En dan niet schoongepoetst, neuh, gewoon een laagje verf eroverheen!

    Gisteren ben ik naar de Deense film En Soap geweest en die was op z’n eigen manier erg grappig. Verhaal in korte lijnen: Vrouw maakt het uit met vriend, verhuist naar nieuw appartement, onderbuurman wil een vrouw worden, zij wordt verliefd op hem, hij raakt in crisis, vele verwikkelingen… Elke twintig minuten wordt de film onderbroken (natuurlijk precies op een cliff-hanger!) door een voice-over die ons vertelt wat er gebeurd is en wat er zou kunnen gaan gebeuren en dat we toch vooral verder moeten kijken! Haha, briljant :)

  • Alþjóðleg kvikmyndahátíð í Reykjavík

    De avonden zijn deze week goed gevuld! Deze week staat namelijk in het teken van Reykjavík International Film Festival. Het is een hele toer om films uit te zoeken die je wil zien en dan ook nog zien in te passen in je normale schema én ook nog een klein beetje op de centjes te letten!

    Gisteren heb ik de eerste twee uit een serie van 8 gezien: Princess en Böse Zellen (2003).

    Princess is een film van de hand van Anders Morgenthaler, wellicht bekend van Wulffmorgenthaler, een Deens komisch duo. Deze film is echter allesbehalve komisch en vertelt het verhaal van een man die samen met het dochtertje van z’n zus wraak neemt op de dood van diezelfde zus. Erg mooi gemaakt. Leuk is ook de afwisseling tussen animatie en live actie.

    Böse Zellen is een Oostenrijkse film van Barbara Albert. In de catalogus werd de film vergeleken met Magnolia, maar dat moet je maar met een flinke korrel zout nemen. Ja, het gaat over relaties tussen relaties tussen mensen en daar houdt de vergelijking op… Er komen geen kikkers voor in deze film :)

    Ondanks het gemis van deze amfibieën is het zeker de moeite van het kijken waard. Omdat het een Oostenrijkse film is had ik ondanks aardige kennis van het Duits toch af en toe de ondertitels nodig om het te kunnen volgen. Er zat wel aardig wat seks in die de film wat mij betreft helemaal niet nodig had.

    Of dat in Oostenrijkse films net zo gewoon is als in Nederlandse ga ik morgen zien, want dan staan Fallen en Nordrand (1999) op het programma. Beide ook van Barbara Albert.

    Op woensdag is het dan weer de beurt aan de Deense cinema met En Soap. Donderdag heb ik even rust (ironisch dat dát thuis nou juist de traditionele filmavond is) en op vrijdag is eindelijk de eerste IJslandse film aan de beurt, Reiði guðanna die dan de première beleeft… Oh, misschien maar alvast een kaartje halen dan :) Zou wel eens druk kunnen worden…

    Het is in feite een making-of van Beowulf & Grendel, op een iets andere manier dan het promotionele praatje wat je van making-ofs gewend bent. De regisseur van Beowulf & Grendel wilde per se in IJsland de film opnemen en daarbij ging vanalles mis, financieel, maar bovenal meteorologisch. Schijnbaar was het geen pretje om hier die film te draaien. Wel, dat heeft uiteindelijk deze film, ‘Wrath of Gods’ opgeleverd.

    Zaterdag staat een excursie met de uitwisselingsstudenten richting Borgarnes en bijbehorende Borgarfjörður op het programma en ’s avonds duik ik de bios weer in :)

    Act Normal is gewoon een film die over een periode van 12 jaar is geschoten en laat de ontwikkeling van gewoon een man zien. En het is een IJslandse productie.

    Om het af te leren is er zondag nog een Deense film Drømmen en om 22:30 sluit het festival af met Electroma, een muziekfilm van Daft Punk (’Around the World’ en ‘One More Time’).

    Misschien wil er wat over de titel van deze post gezegd worden. Vooruit dan maar. IJslanders vinden het leuk om voor alles een eigen woord te hebben. Desnoods bouwen ze nieuwe woorden van oude.

    Alþjóðleg is internationaal, letterlijk ‘van alle volkeren’. Kvikmyndahátíð is filmfestival, mynd is beeld, kvikmynd is een snelle opeenvolging van beeldjes (dat noemen wij dus film) en een hátíð is een ‘hoge tijd’, feestelijkheid, festival. Nja, í kan je zelf wel bedenken. Reykjavík betekent letterlijk ‘rokerige baai’ en daar hangt een lang verhaal aan vast wat ik misschien zelfs al eens verteld heb. Laten we zeggen dat het met heet water, zwavel, vulkanen en Ingólfur Arnarson te maken heeft.

  • Twee daagjes er tussenuit

    Donderdag en vrijdag zijn we met z’n vijven - Anna, Marina, Simon, Wiebke en ik - een eindje naar het oosten gereden, zeg maar gerust een flink eind. Het doel was Jökulsárlon, waar je op zich best in een dag heen zou kunnen rijden, maar je moet ook nog terug.

    Vandaar dat we een overnachting hebben geregeld in Vík (hee, dat kennen we toch nog van vorige week? ja, de eerste etappe was dan ook niet erg nieuw voor mij).

    Maar nu loop ik al op de zaken vooruit, want omdat een vriendin van Anna - Marina - op bezoek was en Geysir en Gullfoss nog wilde zien, maakten we een kleine omweg daarheen.

    Op het moment dat we bij Geysir stonden, kreeg ik telefoon van een onbekend nummer. Ik dacht dat het m’n tante was die belde om te zeggen dat ze goed aangekomen was ofzo, maar nee, het was iemand van de NCRV (natuurlijk!) die deze weblog had gevonden via Google en benieuwd was of ik iets kon vertellen over de komende avond in Reykjavík, waar ze de straatverlichting uit zouden schakelen voor een half uur zodat de stadsmensen ook eens sterren konden zien.

    Nu ja, dat kwam even heel slecht uit, want ik was juist op weg naar de andere kant van het land. Maar werkelijk, hoe verzin je zoiets! Het enige wat ik kon doen was lachen, waardoor de vrouw aan de andere kant van de lijn waarschijnlijk dacht dat ik gestoord was geworden hier :)

    In Oostenrijk zijn binnenkort verkiezingen en als je in het buitenland zit kan je per brief stemmen, net als bij ons. Om een stem wat extra cachet te geven is het natuurlijk leuk om er een poststempel van Geysir op te hebben, dus:

    Verkiezingen in Oostenrijk, stemmen vanuit Geysir

    Nou ja, goed, toen was het tijd om daadwerkelijk onze trip te beginnen. Even langs Seljalandsfoss en Skógafoss waar ik al genoeg foto’s van had, dus die zitten er dit keer niet bij, en daarna Dyrhólaey, waar het hard waaide, koud was en regende…

    En we vonden het eigenlijk helemaal niet eens zo erg meer, behalve Marina die in de auto ging zitten… Hmm, twee maanden IJsland doet duidelijk iets vreemds met je :)

    Op de top van de rots Dyrhólaey staat een vuurtoren en ik

    We waren daarna al vrij snel in de jeugdherberg in Vík, waar we weer een beetje konden opwarmen, wat drinken, spelletjes spelen en jeugdherinneringen over zinloze speeltjes ophalen (kent iemand Polly Pocket nog?).

    ’s Morgens vertrokken we dan eindelijk naar het grootste ijsklontje van Europa, waarvan je vanaf de weg niet veel meer ziet dan heel veel gletschertongen… Die zijn echter al imposant genoeg.

    Achter elke bocht weer een nieuwe gletschertong,
    de een nog groter, breder, hoger dan de andere.

    Ohja, en behalve ijs, rotsen en vulkaanzand is er helemaal niets hier. De enige begroeiing is mos, de enige dieren die ik heb gezien waren fluitzwanen (denk ik hoor) en nog wat andere niet geïdentificeerde vogels. IJslanders hebben een vreemd gevoel voor humor:

    Zoek de boom…

    Op de achtergrond overigens de overblijfselen van brugdelen die door een overstroming gewoonweg omgeknikt zijn. Ik kan me heel vagelijk nog iets herinneren dat het in het nieuws is geweest, maar dat is echt 15 jaar geleden ofzo. De ringweg was toen gewoonweg verdwenen en je kon niet meer via het zuiden aan de andere kant komen.

    Waarschuwing! Probeer dit niet op de A1!

    Elke 5 tot 10 minuten kom je op route 1 eens een auto tegen en op de een of andere manier wisten wij het steeds zo voor elkaar te krijgen dat het bij een van de enkelspoors, houten, bruggen gebeurde.

    Waarom worden die bruggen niet uitgebouwd tot volledige tweesporige bruggen? Niet echt nodig, want hoe groot is de kans nou dat je elkaar tegenkomt. Tegenliggers zie je vanaf zo’n 2 kilometer al aankomen en niemand heeft echt haast, dus even wachten is geen probleem.

    En dan, midden in die kale toendra-achtige omgeving, opeens een kleine oase. Dit is nationaal park Skaftafell, waar ook een van IJslands beroemdste watervallen te vinden is.

    Svartifoss, de zwarte waterval, en ik :)

    Skaftafellsjökull en ik

    Wat van een afstandje imposant uitziet is van dichtbij enorm groot. Helaas konden we niet daadwerkelijk bij het ijs komen, maar zo’n 20 meter er vandaan was ook prima.

    Zo, en toen was het tijd om naar het laatste punt van onze kort reis te gaan. Jökulsárlón.

    Enorme ijsblokken drijven hier in een kleine lagune richting zee om opgeslokt te worden door het zoute water en na vele duizenden jaren weer mee te doen aan de waterkringloop. In de zomer is er een rondvaart met een boot, maar helaas, de zomer is nu toch echt voorbij, dus we moesten het doen met een kijkje vanaf de kant.

    Zo, de laatste groepsfoto, bedankt voor de reis, takk fyrir ferðalagið!

    De reis heeft m’n beeld van IJsland wel veranderd, het is nóg leger dan ik had gedacht. Oneindig lange wegen, elke 75 kilometer een klein tankstationnetje met 1 tapzuil, in de iets grotere plaatsen maarliefst 2. Een klein supermarktje, je kan er koffie en hotdogs krijgen en steevast een Vínbúð hokje in een hoek. Eigenlijk best wel zoals in Nói Albínói, voorlopig nog zonder sneeuw en SAD (Seasonal affective disorder), hoewel ik vorige week de westfjorden al wit zag zijn.

    Ohja, en we eindigen natuurlijk met de verplichte link naar de rest van de foto’s!

  • Het weer in IJsland

    Monteer drie webcams op het gebouw van de weerdienst, richt ze op het noorden, het zuidwesten en het zuidoosten en voila:

    Hoe ziet het weer er nu in Reykjavík uit?

  • Evrópski tungumáladagurinn

    1. Af Því að í dag er Evrópska tungumáladaginn, hérna póst á íslensku.
    2. Omdat het vandaag Europese dag van de talen is, hier een post in het Nederlands.
    3. Because it’s European day of languages today, here a post in English.
    4. Weil es heute europäischer Tag der Sprachen ist, hier ein Post auf Deutsch.
    5. Parce que c’est journée européenne des langues aujourd’hui, ici une post en français.

    Meer talen zijn welkom in de comments :)

  • IJsland vanuit een andere hoek

    Deze week is een tante op bezoek in IJsland en ze heeft me het hele weekend op sleeptouw genomen :)

    Omdat ze overnacht in Hotel Loftleiðir (”luchtroutes”), is ze heel erg dicht bij het vliegveld en je hoeft niet meer dan 50 meter te lopen naar een van de chartermaatschappijen.

    Hierdoor kwam ze op het idee om een rondvlucht te boeken. En dan niet even een rondje over de stad, maar serieus een rondvlucht over het zuidwestkwartier: Reykjavík (vanzelfsprekend), Þingvellir, Geysir, Gullfoss, Landmannalaugar, Þorsmörk, vulkaan Hekla, gletscher Mýrdalsjökull met onder het ijs de vulkaan Katla, we hebben ze allemaal min of meer van dichtbij gezien.

    Vanuit de lucht zie je pas hoe ongelooflijk leeg het land is als je wat verder van de wegen af raakt, we vlogen over stukken waar waarschijnlijk in geen jaren mensen meer zijn geweest.

    Reykjavík

    Reykjavík vanuit de lucht

    Uit elkaar gescheurde aarde op de breuklijn tussen de Amerikaanse en Europese plaat

    Þingvallavatn

    Þingvallavatn

    Strokkur doet z'n ding

    Strokkur doet z’n ding (Geysir geiserveld)

    Gullfoss

    Gullfoss doet ook waar hij goed in is

    En ik heb nog veel meer foto’s. Dit was werkelijk het mooiste wat ik ooit heb gezien. Twee uur puur genieten :)

  • “Ritje” naar Stykkishólmur

    Even naar de westfjorden kijken, daarvoor stapten we zaterdagmiddag in de huur-Yaris. Je kan in IJsland beter niet zelf een Yaris hebben, want dan wordt je voor toerist aangezien.

    Nou zijn de westfjorden een beetje ver weg en heb je er wel iets meer voor nodig dan een Yaris en een middag, dus gingen we in plaats van ter plekke kijken, naar Stykkishólmur, een stad/dorp (ik geloof dat het officieel een stad is) en daar aan de andere kant van de baai zagen we inderdaad de sneeuwbedekte fjorden van het westen.

    Helaas te ver weg om er een leuke foto van te maken, maar wij hebben ze gezien en dat is toch het belangrijkste.

    Recht voor de haven ligt een grote rots die de haven beschermt tegen de zee.

    De rots is met het vasteland verbonden voor nog wat extra zekerheid én nu kan je er heen lopen. Vanaf boven heb je een uitzicht over de hele … stad.

    Een hoop foto’s en een kaartje met highlights.

  • Een stuk naar het oosten rijden kan ook

    In plaats van richting het noorden kan je natuurlijk ook naar het oosten rijden en dat vond ik zelfs nog een mooiere omgeving dan het wat dor aandoende westen. Daarnaast hadden we ook het weer heel erg mee.

    Onze bestemming voor zondag was Vík. Ik had het idee dat dit een vissersdorp was, maar er is geen haven, hoewel het aan zee ligt. We reden nog net iets verder waar het groen plaatsmaakte voor zwart en geen boom meer te bekennen was.
    Ik weet niet of het weertype hier erg karakteristiek is voor de omgeving, maar ik vraag me serieus af waarom mensen in Vík wonen en wat ze er in hemelsnaam doen. Er is namelijk niets anders dan rotsen en grasvelden. Ik kan me bijna niet voorstellen dat iedereen hier in de wolindustrie zit.

    Goed, we gingen op weg dus. Onderweg kom je paarden en schapen tegen die over de weg lopen.

    Voorzichtig zijn, als je er een aanrijdt heb je schade aan je auto en een schaap.

    Naast levende natuur is er ook levenloos natuurschoon, zoals watervallen. Een hele hoop.

    Seljalandsfoss, waar je achter door kunt lopen (en waar je dan kletsnat uit komt)

    Skógarfoss, mét regenboog

    Vóór Vík is alles groen en mooi, ná Vík: Compleet lege landschappen met tot aan de horizon zwart zand, aangespoeld door de gletscher-rivieren en door overstromingen na vulkaanuitbarstingen.

    Dit was het punt waarop we vonden dat we ver genoeg van huis waren en we terugreden. We stopten nu in Vík in de hoop iets van leven te ontdekken, maar meer dan wat verdwaalde toeristen en Vínbúð-klanten kwamen we niet tegen op deze zondag.

    Rotsformaties net buiten de kust van Vík

    Op de terugweg reden we Dýrhólaey op, een vulkanisch eiland aan de kust, vooral bekend door een boog die ik niet op de foto heb. Wel een andere van interessant gevormd vulkaan-gesteente:

    Verschillende soorten lava liggen hier over elkaar heen. Verschillende uitbarstingen resulteren in verschillende typen lava.

    Zo lijken het net los gestapelde stenen, maar het is één blok steen.

    Nog een derde soort lava, deze was duidelijk heel vloeibaar.

    Meer foto’s.

  • Dagelijks leven

    Geïnspireerd door Reykjavík Harbor Watcher ECS die op haar beurt weer geïnspireerd werd door Plo uit Boston hier een impressie van m’n wandeling naar m’n werk. Het zijn nog niet veel foto’s, maar ik zal eens zien of ik er wat meer kan maken en de gaatjes kan opvullen.

    We beginnen bij de bushalte in Rauðarárstigur (daar skip ik dus al een stukje van 50 meter waarover in een latere episode meer?) waar ik besluit de bus te nemen of te gaan lopen, afhankelijk van of de bus al weg is of niet. Vandaag was de bus nog niet weg, maar besloot ik toch te gaan lopen omdat het zulk mooi weer was.

    Een metertje of 20 verderop is het Miklatún park, bij jullie vooral bekend van het Sigur Rós concert eind juli. De dag begon vandaag behoorlijk fris met zo’n 2ºC en het gras is vannacht dus aangerijpt.

    Een paar honderd meter verderop komen we dan samen bij Miklabraut waar de stad, heel handig een tunneltje heeft aangelegd voor die paar buitenlanders die wél lopen naar hun werk!

    In Langahlið hebben ze net vorige maand de weg geasfalteerd en afgelopen week zijn ze begonnen de stoepen opnieuw te betonneren. Gisteren liep ik hier ook langs en waren ze het net strak aan het leggen, ongelooflijk hoe netjes dat gedaan wordt. Oog voor detail hebben ze bij de aanleg van stoepen wel :)

    Onderweg passeer ik ook Perlan op een klein afstandje, deze zes cilinders met een halve bol erop maakt deel uit van de warmwater-voorziening van de stad en herbergt ook een restaurant en een museum.

    Bijna niet te zien is het allerdrukste kruispunt van IJsland, van rechts komen forenzen uit de voorsteden Kópavogur, Hafnarfjörður, Garðabær, tot helemaal uit Keflavík en elke dag staat hier een lange rij van toch zeker wel 1 kilometer! Ja, en aan de andere kant van de stad ook voor het verkeer uit het noorden, en dat zijn alle files die het land verder kent. Op de achtergrond zie je de berg Esja. Overal in de stad zie je Hallgrimskirkja, Perlan of Esja en daarmee kan je je prima oriënteren.

    De weg overgestoken en ik ben aangekomen. Sinds twee weken hangt ook de naam aan de gevel en is het officieel een universiteitsgebouw.

    Wel dit was, met vele gaten, een impressie van de ochtendwandeling naar m’n werk. In vijfentwintig minuten lopen ben ik er, met de bus is het zo’n tien minuten en een stuk warmer.

  • Equinox

    Moeilijk-woord-alert!

    Vandaag is de dag dat we in IJsland een beetje hetzelfde zijn als de rest van de wereld. Vandaag zal de dag 12 uur duren, net als de nacht. En dat is overal op de wereld zo, elk jaar opnieuw als de herfst of lente begint, op 21 september en op 21 april. De stand van de aarde ten opzichte van de zon zorgt hiervoor en het moment dat het vlak van de aardas door de baan van de aarde draait noemen we ‘equinox‘ (letterlijk ‘gelijke nacht’). Wat meer informatie die het misschien duidelijk maakt in het Wikipedia artikel Zonnewende. Ik denk namelijk niet dat je iets aan mijn uitleg hebt gehad :)
    Wat houdt het precies in voor ons? Wel, vanaf morgen zijn onze dagen korter dan die bij jullie, waar dat gisteren nog omgekeerd was. De zon gaat vandaag al om 19:33 onder, dat zijn ruim drie uur verschil met anderhalve maand geleden toen we nog tot 22:40 moesten wachten op een zonsondergang. Om het maar helemaal niet te hebben over het verschil met 21 juni toen de langste dag werd genoten en de zon zelfs pas om 0:02 onder ging en om 2:57 alweer opkwam, 21 uur zonlicht.

    De dagen gaan korter worden tot 21 december, wanneer de zon ondergaat om 15:30 en pas om 11:20 opkomt, 4 uur zonlicht (dat is vreemd he, daar verwacht je 3 uur… hmm, dit ga ik uitzoeken). Gelukkig (of helaas) maak ik die duisternis niet meer mee, want dan zit ik alweer een maandje thuis. Als ik vertrek gaat de zon om 10:28 op en gaat om 16:02 onder.

  • Zure melk?

    Nog een ander IJslands melkproduct is súrmjólk. Volgens mij hoef je niet te raden wat het betekent, het is gewoon inderdaad zure melk. Het smaakt vagelijk bekend en ik heb het denk ik wel eens op. Sterker nog, de smaak verbind ik erg sterk met pannenkoeken met kwark, dus dat zal het dan ook wel zijn, alleen dan dus vloeibaar.

    Zoals ook met Skyr, je kan het krijgen in verschillende smaken en er zijn ook nog wat andere producten omheen gemaakt.

    Súrmjólk van Norðurmjólk

    En súrmjólk met cruesli is inderdaad lekker ;) . Ohja, dan moet het geen EuroShopper Krokante Muesli is, want dat is net karton.

  • Grappige (en zinloze!) weetjes…

    Wist je dat F-Prot Antivirus een IJslands product is?

    Wist je bovendien dat ze hun kantoor hebben in Reykjavík?

    Wist je dat ik er vandaag achter kwam dat dat kantoor precies naast mijn slaapkamer staat?

    Tsja, je hebt er niks aan, maar het is wel een feit en zo zit het leven vol met dat soort dingen :)

  • Skyr… Wasdanou?

    Een van die dingen die bij een onbekende cultuur horen zijn de eetgewoonten. Elk land heeft zo z’n producten die je nergens anders kan krijgen. IJslands nationale zuivelproduct heet Skyr, elke oudere huisvrouw kan het maken, al is het nogal een hoop werk. Daarom is het lange tijd (lees: gedurende de jachtige periode na de tweede wereldoorlog toen de Amerikanen hier de boel kwamen ophaasten) in ongebruik geraakt, maar op een gegeven moment kwam de vraag toch weer terug en zijn een aantal zuivelproducenten het industrieel gaan produceren.

    Bakje Skyr met bosbessen

    Met een hippe uitstraling en marketing gericht op het terug-naar-de-natuur-gevoel zijn er nu portieverpakkingen en halve liter bakken met verschillende smaken (maar ook naturel), zoals bosbessen, abrikozen, appel, ja zelfs passievrucht, bananasplit en cappucino. Elke portieverpakking komt, heel slim, met een uitklapbaar lepeltje (die wel wat beter zijn dan het gemiddelde ijslepeltje trouwens), dus alleen een bakje kopen is genoeg. Over het afval zwijgen we dan maar weer even.

    Awel, het is een gezonde snack en dat hebben jongeren al vrij snel doorgehad dus het is nu hip om skyr te eten.

    Heel leuk allemaal, maar wat is het nou? Naturel skyr wordt gemaakt met afgeroomde melk en een aantal bacteriën. De melk wordt verhit tot 90-100ºC, waardoor alle bacteriën, behalve de voor skyr benodigde bacteriën, dood gaan. Vervolgens koelt men het af tot rond de 40º om het op die temperatuur een aantal uren te laten “uitharden”, hier wordt dan een deel skyr bij gedaan (recursief!) en hierdoor ontstaat dan een soort hele verse kaas. Het vocht wat hieruit komt, de wei, wordt afgegoten en de warme skyr wordt snel afgekoeld en nog zo’n 24 uur op die temperatuur gehouden.

    Nou, dat is dus skyr in een technisch verhaal, de rest is vrij eenvoudig, het is lekker, het is gezond en een tikkeltje verslavend :)

    Andere IJslandse nationale producten zijn hardfiskur - aan houten frames opgehangen in de lucht gedroogde witvis, hákarl - haai die meer dan 2 maanden “ingegraven” is geweest en daardoor niet meer giftig, maar wel “rot” is, brennivín - uit aardappelen gedestilleerde schnapps en verder kan blijkbaar elk deel van een schaap gegeten worden.

    Ik heb voorlopig alleen ervaring met eerstgenoemde, was op zich best aardig, alleen had ik er wel wat bij moeten drinken want het is nogal droog en gaat erg irritant tussen je tanden zitten :) Hákarl is schijnbaar een excuus om brennivín te kunnen drinken en hersenen en testikels van een schaap trekken me nou niet zo bijzonder, dus die mogen ze lekker zelf houden.

  • IJsland neemt de verkeerde beslissing

    Nu ja, in plaats van streng gereguleerde walvisvangst “strikt voor onderzoek” zal het vanaf dit jaar weer toegestaan zijn commercieel op walvis te jagen onder het motto, ‘het zijn er inmiddels toch wel weer genoeg en we doen zuinig aan’.

    Dat mag dan wel zo zijn, de commerciële walvisvangst gaat, wat ik erover heb gelezen, een stuk minder netjes met de dieren om dan de schepen die onder de noemer onderzoek de zwemmende zoogdieren vangen. Plus dat het dan zeker niet beperkt zal zijn tot 50 of 60 per jaar zoals nu het geval is.

    Mja, nee, zo smaakt die walvis van vorige week natuurlijk wel even heel anders.

    Link naar Reykjavík Grapevine artikel

  • En nóg een website

    Alsof het niets is stamp ik de websites uit de grond ;)

    Dit keer is het een overzicht hoe m’n project verloopt, wat ik precies ga doen en uiteindelijk kan je er later ook een demonstratie op te zien krijgen. Om te voorkomen dat op deze pagina’s een al te technisch verhaal komt te staan, plus om het overzicht een beetje te houden vind je de projectpagina op http://nemendur.ru.is/christian06/ (waarschuwing, technisch gebrabbel!).

  • De chaos is voorbij…

    …nu ga ik proberen orde te scheppen.

    Vanaf afgelopen donderdag toen ik naar Egilsborg verhuisd ben tot vandaag was het een behoorlijke chaos. Rondrennen, dingen hier, dingen daar, toch nog wat vergeten, nog snel iets kopen…

    Woensdagavond had ik al m’n spullen al ingepakt in koffers en alleen de spullen die ik donderdag nog nodig zou hebben op Sogavegur lagen nog rond. Daarom was ik al vrij snel klaar met mezelf klaarmaken om te vertrekken. Twee keer op en neer rijden met de bus was genoeg om alles van de ene naar de andere kamer te brengen. Het was ook écht genoeg, want nog een keer had ik niet getrokken. Ik heb afscheid genomen van Guðmundur en Renata, vond het een enorm fijn huis en als het niet zo afgelegen had gelegen en wel een internetverbinding had gehad had ik graag langer gebleven.

    In Egilsborg was het nog een komen en gaan van toeristen, ik was de eerste student en werd maar even weggestopt op een zolderkamertje.

    Nou ja, kon ik wel even hebben voor een paar dagen. Probleem is dat je je rotzooi ook gewoon laat liggen omdat het toch maar voor 2 nachten zou zijn. 2 werden er 3 en 3 werden er 4… Ach ja, het belangrijkste was dat ik intussen wel op m’n definitieve kamer zit.

    Tussen al dit gedoe zat op vrijdag ook nog een barbecue bij een van de taalcursus-studenten thuis, ver buiten de stad. Een heel erg gezellige avond en ook de poging tot uitgaan was wel aardig; bij Sirkus binnen proberen te komen terwijl net Björk arriveert… Nja, dus niet. Achteraf hoor ik dat er twee daadwerkelijk nog binnen gekomen zijn en daar de stomdronken zangeres tegenkwamen. Misschien maar goed dat ik niet ook binnen ben gegaan :) Gelukkig hadden we ook nog een IJslandse bij die het op heerlijke wijze weet te ontnuchteren, mooie overeenkomst met de nuchtere Nederlander. Ik mag dat wel.
    Zaterdag maar eens lekker niets gedaan, beetje wat spulletjes halen, verder niks.

    Zondag weer even toerist gespeeld en per bus afgereisd naar Bláa Lonið, in het Engels beter bekend als de Blue Lagoon, een kunstmatig aangelegd geothermisch zwembad midden in de lavavelden met water verrijkt met silicaten waardoor het goed is voor de huid, in het bijzonder voor psoriasys-patienten. Hoewel het natuurlijk toeristen-attractie nummer 1 is (misschien gedeeld eerste met de “Golden Circle”), valt het erg op dat het seizoen afgelopen is: Je hoort meer IJslands dan andere talen. Ik vond het heerlijk, binnen enkele minuten ben je volledig ontspannen.

    ’s Avonds kreeg ik een snelle introductie 7th Sea RPG en rond twaalf uur was het tijd om m’n bezoek op te halen vanaf de BSÍ bus terminal; m’n oom bezoekt me een weekje.
    Maandag dan de eerste échte werkdag (ja, ik weet niet zo goed hoeveel ik er nog ga krijgen), maar dat was dan echt een volledige dag van begin tot eind en eindelijk een redelijk normale dag.

    En tot slot vandaag, eindelijk op m’n definitieve kamer. Het is niet enorm, maar het is zeker voldoende en al helemaal beter dan zo’n hok recht onder het dak. Ook gelijk van de gelegenheid gebruikgemaakt om de router even te “hacken” en fatsoenlijk te configureren. Dat weet de rest nog niet, maar dat komt morgen wel.

    Vanavond nodigde m’n oom me ter diner uit. Nou, het is niet goedkoop om iets te eten in een restaurant… Wel lekker trouwens; gerookte papagaaiduikerborst vooraf (stel je je iets als carpaccio voor, maar dan met reepjes ipv plakjes), walvis pepersteak (mals!) en skyr brulée (wow, dat is echt lekker!) als toetje.

  • De Credit Card…

    In IJsland betaal je eigenlijk alles met je credit card, tot aan de pylsa (hotdog) van de kraam op straat aan toe. Ik heb zelfs IJslanders gezien met een portomonnee zonder geld-vak. Ikzelf merk ook dat ik langzaamaan steeds meer met plastic betaal, omdat het gewoonweg handiger is. Het kleingeld is groot, lomp, zwaar en doordat ze niet het 1, 2, 5 systeem gebruiken maar alleen 1 en 5 heb je steeds enorm veel munten in je portomonnee zitten (dus 4 kr. is vier muntjes van 1 kr. in plaats van 2 van 2 zoals je in Nederland zou hebben).

    Kun je je voorstellen hoe raar ik opkeek toen ik vandaag op de BN/DeStem site keek dat Super De Boer Pollemans is begonnen met een proef om met credit card te kunnen betalen…

    Proef Super De Boer: betalen met creditcard

    Door Cyril Rosman

    Maandag 4 september 2006 - ROOSENDAAL – Binnenkort kunnen klanten in zo’n vijftien supermarkten in West-Brabant betalen met hun creditcard.

    Volgens supermarktbaas Jan Pollemans en creditcardmaatschappij Visa is dat een primeur voor Nederland.

    Pollemans geeft in zijn Roosendaalse Super De Boer klanten sinds twee maanden de mogelijkheid met een creditcard te betalen. De proef wordt begin oktober uitgebreid naar zo’n vijftien andere Super De Boers in de regio’s Breda en Bergen op Zoom. „Als de proef slaagt, zal het wel landelijk worden overgenomen, denk ik“, zegt Pollemans.

    Boem, en daar heb je opeens die culture shock, maar dan in de andere richting… Omdat ik de kaart pas net voor m’n vertrek heb aangevraagd en daarvoor er nooit op gelet had of je ermee kan betalen, had ik gewoonweg niet door dat het in Nederland eigenlijk niet gebruikelijk is.

    IJsland ging massaal aan de credit card toen in de jaren 70 de lonen stagneerden en de prijzen bleven stijgen. Omdat de Kerst eraan kwam en veel gezinnen vrijwel zeker geen feestelijke maaltijd zouden kunnen serveren kwam de introductie door Visa als een godsgeschenk en ze bleven maar spullen kopen… Totdat natuurlijk in februari de rekening kwam en die dure lamsbouten wel heel erg hard aankwamen. Maargoed, het gemak van de kaart had zich toen al bewezen en sindsdien is het gebruik nooit meer afgenomen. Er is nu eigenlijk geen plek meer te vinden waar je niet met credit card kan betalen.

  • Remon en Chantal…

    Gefeliciteerd!


  • Uurtje IJsland

    Er staat Uurtje IJsland, maar dat is het niet. Ik kan het eigenlijk ook gewoon niet categoriseren. Het is gewoon een verzameling muziek die ik kan waarderen, uit verschillende genres en stromingen.

    1. Einóma (.is) - En Route
    2. Dungen (.se) - Panda
    3. Efterklang (.dk) - Chapter 6
    4. Hilmar Örn Hilmarsson (.is) - Litbriði
    5. Yann Tiersen (.fr) - The Deutsch Mark is Coming
    6. Under Byen (.dk) - Af Samme Stof som Stof
    7. Howard Shore (.us) - The Passing of the Elves
    8. The Gathering (.nl) - Solace
    9. The Album Leaf (.us) - Eastern Glow
    10. Dungen (.se) - Sol och Regn
    11. Gingerbread Patriots (.us) - Blood Beetle
    12. Amiina (.is) - Bláskjár
    13. Yann Tiersen (.fr) - Comptine d’un Autre Été
    14. Nightwish (.fi) - Dead Boy’s Poem
    15. Sigur Rós (.is) - Dögun
    16. Sigur Rós (.is) - Hún Jörð

    Directe download: (AAC | MP3)

  • Feestjes, feestjes, feestjes… En nog een groot feest

    De taalcursus is afgelopen en ik had wel het idee dat iedereen dat wel jammer vond. Het resultaat was een in mijn ogen gezellig (ja, die Nederlandse gezelligheid toch) feestje met veel pizza, zelf meegebrachte dranken, muziek en variaties op het spelletje hints.

    Om 23:30 moesten we de feestruimte (hoe vaak ik toch niet ‘goh, dat zou een leuk appartement kunnen zijn’ heb gehoord… en terecht) verlaten, maar niet iedereen had zin om direct naar huis te gaan. Meer foto’s vind je weer op de bekende plek.

    We zijn daarom nog maar een beetje door de stad gelopen waar de café’s op donderdag om 1 uur moeten sluiten. Erg lang doorzakken werd het dus ook niet, maar dat is ook niet erg want de volgende dag moest er weer vroeg gewerkt worden.De eerste dag werken vanuit m’n nieuwe kamer: Om 7 uur klaarwakker, om 8:10 stond ik al op de universiteit… Dit had ik de hele maand nog niet meegemaakt. Gelukkig kon ik nog even uitrusten, want het netwerk lag eruit.

    Wel, toen kreeg ik rond een uur of 4 twee mooie foto’s in m’n mail van m’n nichtje en inmiddels dus aangetrouwde neef. Die zijn nu waarschijnlijk druk bezig met feesten en dat is wat ik zometeen ook ga doen. Chantal, Remon, ik wens jullie heel veel geluk samen! Ik vind het jammer dat ik jullie bruiloft moest missen.

  • Brrrrrr

    Nou, IJsland doet z’n naam de eerste keer een klein beetje eer aan. Vannacht hadden we de eerste nachtvorst, heb al wat mensen het ijs van hun auto’s zien krabben en momenteel komt het kwik niet veel hoger dan 7 graden.

    Dat was wel even fris toen ik vanmorgen buiten langs Miklabraut op de bus stond te wachten. Tegenover de koude lucht staat dan wel een onbewolkte hemel, en dus veel zon: Gewoon in de zon gaan staan en je hebt het niet koud.

    Bij Egilsborg zijn ze zo vriendelijk om me een dagje eerder te laten aankomen, zodat de verhuizing iets minder problematisch verloopt dan in eerste instantie gedacht. Het komt dus op z’n IJslands alweer een keer goed ;)

    Schijnbaar heeft iemand bedacht dat er een Blog Day nodig is en deze staat nu voor morgen op het program. Het idee erachter is om te vieren dat we vrij zijn om weblogs te schrijven en te lezen én natuurlijk als signaal aan de landen waar dit niet zomaar gaat, zoals in China waar de overheid sites als Blogger en Blogspot blokkeert. Morgen is tevens het einde van de taalcursus, dus ik zal eens zien of ik daar een wat langer verhaal over weet te schrijven om het af te sluiten.

  • Menningarnótt

    Ja, ik weet het, die cultuurnacht is al een week geleden, maar ik heb vernomen dat er klachten zijn dat ik te weinig schrijf, dus krijgen jullie het nu alsnog tegoed.

    Wel, de cultuurnacht, die helemaal niet ’s nachts is (IJslandse humor ofzo, geen idee) maar ’s ochtends rond 9:00 begon met de Reykjavíkur Maraþon en om 22:30 eindigde met vuurwerk. Daar tussenin was in de stad vanalles te doen en dat was zo veel, dat je vaak niet eens doorhad dat ergens iets te doen was. De binnenstad was echt afgeladen vol, ik weet de precieze cijfers van dit jaar niet, maar vorig jaar waren er rond 100.000 mensen op de been; een derde van de bevolking van heel IJsland, oftewel tweederde van de agglomeratie Reykjavík!

    Hugsýki

    In de stad waren podia opgebouwd en daar speelden bekende en minder bekende lokale en internationale groepen, zoals hierboven Hugsýki (categorie minder bekende lokale groepen ;) ).

    LT United

    IJslanders zijn songfestival-gek en als de Litouwense inzending LT United van afgelopen editie komt optreden staat het complete plein vol. Toegegeven, het was wel aardig om te zien, maar dat was meer omdat het zo’n belachelijk optreden was dan dat het echt goede muziek was :)

    Het vuurwerk werd vanaf een schip van de kustwacht afgeschoten en heel de kade stond vol mensen die na het vuurwerk weer allemaal terug de stad in moesten wat resulteerde in een aanhoudende mensenmassa die zich langzaam een weg weet te banen terug richting kroegen en clubs.

    We bleven zelf nog even hangen in de voortuin van het IJslandse equivalent van het Catshuys… Ja, dat kan hier nog gewoon en nee, er kijkt niemand van op (sterker nog, we waren zeker niet de enigen).

    Het zou na 22:30 nog lang onrustig blijven in de stad, ikzelf hield het rond half 3 voor gezien. Natuurlijk heb ik ook weer wat foto’s niet in dit berichtje kunnen zetten.

  • Culturele uitwisselingen

    Om te bewijzen dat het Erasmus ook daadwerkelijk een cultureel nut dient besloten een paar cursus-genoten dat het een goed idee is om dit eens te illustreren met een filmpje… De bedoeling is om deze megaproductie nog mee te laten doen aan het Reykjavík International Film Festival. Ik denk dat het een enorme kans maakt.


    Tsja…

  • Eerste “werk”dag

    Nou, de eerste werkdag zit er bijna op, erg veel heb ik nog niet kunnen doen. Het was vooral een beetje zien waar alles te vinden is, afwachten tot m’n stagebegeleider met me kon spreken, intussen nog eens in de oude Java code duiken van de vakken User Interfaces en Componenten 2…

    Iedereen heeft nog een klein beetje vakantie in de bol, zo lijkt het. De ene helft is er maar de halve dag, de andere helft zit af en toe aan z’n bureau en is de rest van de tijd een beetje aan het rondsjouwen, waarschijnlijk net zo verdwaald als ik, want het gebouw waar ik zit is dus pas net opgeleverd.

    Vandaag gelezen:

    “The world would be a better place if Larry Wall had been born in Iceland, or any other country where the native language actually has syntax.”
    – Peter da Silva (in alt.sysadmin.recovery)

    Voor degenen onbekend met Larry Wall, hij heeft Perl ontwikkeld, dit is een programmeertaal die bekend staat om z’n kracht, maar vooral om z’n onleesbaarheid…

    Intussen kreeg ik via de reactiepagina van “Reykjavíking” Jolanda deze foto waar ik wel heel erg flatteus op sta:

    Toch bedankt ;)

  • Allerhande dingetjes

    Het wordt steeds drukker en er blijft steeds minder tijd over om nog even rustig te gaan zitten en m’n weblog bij te houden. Maargoed, ik was hier niet heen gekomen om te luieren, dus dat moet ik dan maar op de koop toe nemen.

    Even snel wat highlights, maandag zouden we origineel ’s middags naar een tentoonstelling gaan die over de eerste nederzetting in IJsland rond 874 zou gaan (genaamd Settlement Exhibition 871±2). Dat ging uiteindelijk niet door en is voor onbepaalde tijd verschoven. Helaas hebben we te kampen met alweer de tweede hittegolf, dus iedereen was behoorlijk blij dat we niet binnen hoefden te zitten terwijl het buiten zulk mooi weer is.

    Dinsdag was het nog eens zo’n mooie dag, die met een hele mooie zonsondergang werd afgesloten. Ik ben naar de Sólfar gegaan, een stilistisch vikingschip aan de baai. Helaas was ik net iets te laat voor het mooie licht wat de zonsondergang geeft op het stalen frame… Volgende keer beter, ik zag wel meteen dat m’n camera-sensor echt enorm smerig is… Is ook weer schoongemaakt.

    En woensdag… Ja, weer een echte IJsland-experience ;) Rijden op een IJslandpaard: að fara á hestbak. Even een misverstand uit de weg ruimen: Hoewel ze klein zijn, zijn het dus géén pony’s. We werden met onze groep van 18 man begeleid op een trip van ongeveer 2 uur door Mossfellsdalur, een vallei net buiten Reykjavík waar je doorheen rijdt als je richting Þingvellir gaat. Nou, dat was echt prachtig. Het was even geleden dat ik (één keer) op een paard had gezeten, maar het gevoel kwam vrij snel terug en al snel kon ik meer naar het landschap kijken dan me moeten concentreren op het blijven zitten op het paard :) Als je in IJsland komt, echt doen! Het kost een beetje, maar dat is het echt wel waard.

    Gisteren was een introductie-middag en -avond voor de uitwisselingsstudenten aan de RU (Reykjavík University, waar ik dus mijn stage ga doen). Helaas moest ik hiervoor de schijbaar erg interessante lezing van Ári Magnusson missen over rockmuziek in IJsland… Grrr, geen Sigur Rós in de collegezaal voor mij ;)

    Het viel me al meteen op hoe compleet anders de groep is opgebouwd dan de groep van de taalcursus. Ten eerste is het overgrote deel business-studenten en dat is te merken, ten tweede komen ze niet voor 30% uit Duitsland, ten derde is de verhouding man-vrouw niet 30-70, maar eerder 90-10. Uit de complete groep van zo’n 30 studenten, gaan er maar 5 naar de School of Computer Science & Engineering (Tölvu- og tæknifræðideild). Op de een of andere manier voel ik iets van incompatibiliteit met deze mensen en juist het tegenovergestelde met de taalcursusgroep. ’s Avonds deden we een naar mijn idee niet zo’n handig kennismakingsspelletje: ga met iemand samen zitten, laat de ander vragen stellen en achteraf laat je die persoon dat in de hele groep zeggen… Nou, ik weet dus nu alleen iets van degene met wie ik gepraat heb, en dat was iemand van de taalcursus die ik dus tóch al kende. Ach ja, kennismakingsspelletjes verzinnen is ook een vak apart gok ik :)

    Vandaag heb ik m’n werkplek voor het eerst gezien, het is allemaal nog niet af, maar vanaf maandag moet het onderwijs gaan beginnen hier. Het komt goed. De school heeft in augustus de beschikking gekregen over het oude gebouw van Morgunblaðið, inderdaad “het Ochtendblad”, en is nu de hele maand bezig geweest met het ombouwen en het deel wat al af is ziet er echt perfect uit. Ze zijn nu alleen hier en daar nog wat schakelaars en stopcontacten aan het aanleggen, maar het is best imposant wat die IJslanders toch voormekaar krijgen in zo’n korte tijd. Waarschijnlijk dat ze daarom die uitdrukking vaak gebruiken: “Het komt goed”. Daar heb je als buitenlandse student misschien weinig vertrouwen in, maar vreemd genoeg komt het ook steeds goed, en als het niet goed komt zorgen ze er voor dat het niet te erg fout gaat.

    Vanavond gaan alle studenten naar een camping in de buurt van Selfoss om te luisteren naar slechte muziek en veel gratis bier te drinken. Ik weet nog niet of ik daar heen ga, ik heb sowieso niks te maken met al die mensen omdat ik alleen aan het werk zal zijn en de rest dus nooit zie en eigenlijk heb ik helemaal geen zin om naar slechte muziek te luisteren terwijl we geïmporteerd Deens bier drinken. Ik heb geen slaapzak noch tent, maar… Het komt goed… Nou, dat moet ik nog maar even zien.
    Vanaf vandaag ben ik overigens ook een persoon in IJsland, want mijn kennitala is eindelijk aangekomen. Het was er al sinds de 10e, maar dat was nog even niet doorgegeven aan mij voor het gemak. Nu alleen oefenen hoe dat uit te spreken in IJslands… fjórtán, núll sjö, áttatíu og tvö, tuttugu og þrjú, áttatíu og níu…

    Morgen is de Reykjavík Maraþon, met afstanden van 1,5km (alleen berg-af) tot de volle 42,195km en daarna de Culture Night, uh… ik bedoel Menningarnótt. Winkels, bars, musea, bibliotheken, theaters zijn de hele nacht open met speciale optredens van verschillende artiesten. Ik ben benieuwd, kan best wel eens skemtilegt (= interessant) zijn!

  • Kolaportið en Gay Pride Reykjavík

    Zaterdag is altijd de dag van de Kolaportið rommelmarkt die in een oud gebouw van de haven van Reykjavík wordt gehouden. Hier kan je allerlei oude ramsj halen, boeken, CDs, LPs, kitsch-spul, maar ook kleding (ook nieuw). Er is ook een aparte vis-afdeling waar vooral gerookte zalm en hardfisk (gedroogde vis) te koop is en natuurlijk de beruchte ‘rotte’ haai, hákarl.

    Dit weekend was het ook Gay Pride weekend en (heel?) homo en lesbisch IJsland kwam op zaterdag rond 1 uur bij elkaar om in een parade vanaf busstation Hlemmur naar de binnenstad te gaan. Onderweg werden ze door maar ongeveer zo’n 50.000 toeschouwers onthaald… De Gay Pride parade in Reykjavík heeft iets familiairs, alles staat langs de weg, jong, oud, baby’s in kinderwagens (veel kleine kinderen hier!). Mja, en als er 50.000 mensen langs de weg staan, dan is dus een zesde van de hele bevolking op straat.

    En de rest van de foto’s weer zoals gewoonlijk.

  • Hallgrímskirkja

    Het hoogste gebouw van IJsland staat in Reykjavík en heet Hallgrímskirkja. Het is de Lutherse kathedraal en ontworpen in 1937 door Guðjón Samúelsson en er werd aan gebouwd van 1945 tot 1986. Met een lift kan je de toren in en dat heb ik gisteren net voordat ik op het heuveltje in de binnenstad zat en een eerdere post maakte gedaan.

    Het uitzicht is met goed weer prachtig te noemen.

    Van binnen is de kerk extreem sober, maar alles past bij elkaar (let op de vorm van de uiteinden van de banken).

    Van buiten ziet de kerk er zo uit en er is best discussie mogelijk over of dit mooi is. Ikzelf vind het geen uitgesproken mooi gebouw (het beton ziet er ronduit slecht afgewerkt uit, dan kan je nog beter het wel afgewerkte kale beton van de TU/e hebben), maar het heeft wel z’n speciale charme.

    Daarna ben ik nog een klein stukje gaan lopen voordat ik de bewuste post heb gemaakt, uiteraard zijn er foto’s van.

  • Dit is zo veel beter!

    Waarom in een café gaan zitten als je ook gewoon buiten in een parkje gratis internetverbindingen hebt…

    Met een trui aan is het hier heel erg goed toeven. Ik ben bezig weer wat verzamelingen foto’s toe te voegen.

    Vrijdag hebben we met de cursus een rondrit gemaakt door het zuid-westen van IJsland, Suðurland genaamd. De rit erheen was voor een deel hetzelfde als naar Geysir en Gullfoss, dus we gingen weer door de eerdergenoemde lavavelden, maar dit keer kregen we er wat uitleg bij. Dit veld is ontstaan bij de uitbarsting van een vulkaan in het jaar 1000, precies het jaar waarin IJsland het Christendom aannam als staatsgodsdienst. Daarom wordt deze lava ook wel Christianity Lava genoemd. Leuk weetje, vooral omdat de term nogal vaak wordt gebruikt om deze specifieke uitbarsting te benoemen.
    Na dit lavaveld rijdt je het stadje/dorpje (dat is niet altijd even duidelijk, wij zouden het een dorp noemen) Hveragerði binnen. Hier vindt je een aantal hete bronnen en het stadje wordt ook erg regelmatig getroffen door aardbevingen.

    Na Hveragerði reden we door naar Selfoss waar even gestopt werd voor de melkwinkel… Vínbúð. Nu verkopen ze daar geen melk, maar je mag zelf bedenken wat dan wel.

    Goed, dan was het nu tijd om daadwerkelijk het zuiden van IJsland te gaan opzoeken, maar voorlopig leek het vooral op Nederland: plat, plat en nog eens plat. Met weilanden die er wat rommeliger uitzagen dan bij ons, maar wel met sloten eromheen en hier en daar een verdwaalde boerderij. Verschillen zijn er natuurlijk ook, anders hadden wij Nederlanders ons al meteen weer thuisgevoeld. Awel, er staan hier geen koeien maar vooral schapen in de weiden, maar dan ook heel erg weinig. Eigenlijk is het gewoon erg leeg.

    Na nog een korte stop aan het zwarte strand, wat op de kleur na ook heel Zeelands aandeed doken we de lavavelden weer in, op weg naar Krýsuvík, weer zo’n hete bron, maar nu een die echt over-de-top naar zwavel stinkt. Stel je rotte eieren voor en je hebt de intensiteit nog maar half bereikt. Beh, wel hele mooie kleuren en vormen door allerlei mineralen in het hete water.

    Hierna was het weer tijd om naar huis te gaan en de foto’s die ik heb gemaakt vindt je weer op de bekende plaats.

    Langzaam trekt er nu mist vanaf de zee de stad in, volgens mij wordt het zometeen een stuk frisser, maar voorlopig zit ik nog in het zonnetje.

  • Daar zit je dan…

    Ik had op zich best verwacht dat ik hier dingen zou gaan doen die ik in Nederland waarschijnlijk nooit zou doen. Maar dat dat internetten op je eigen laptop in een café zou zijn had ik niet verwacht. Op de een of andere manier vond ik het idee alleen al zo ongeveer het stomste ter wereld. Gelukkig is het wel een stuk betaalbaarder dan in Nederland: Gratis namelijk. Verder heb ik het vermoeden dat ik de bediening hier zelf moet roepen, want na een kwartier met rust te zijn gelaten krijg ik nu op zich wel een droge keel. Maar blijkbaar bedenken ze nog niet dat je niet het personeel in de gaten kan houden én schrijven. Eens even direct aanspreken.

    […]

    Hmm, en ja hoor, nu ik het al gevraagd heb komt er iemand me vragen of ik iets wil drinken.

    Dus daar zit je dan, in een vreemde stad zonder internetverbinding op je eigen kamer, dan zoek je de vreemdste plaatsen op om toch je mail te kunnen lezen en te kunnen surfen.

    Update: En terwijl ik hier zo lekker aan m’n te dure cola (aargh, bedieningskosten 500 ISK, ik had het meteen moeten snappen!) zit, loopt nog geen meter van me vandaan een klein vrouwtje met een te grote zonnebril, een opvallende witte jas en gitzwart haar voorbij. Het is Björk (ja, die!) die blijkbaar weer even in IJsland is. Hoe opvallend dat niemand er al te veel acht op lijkt te slaan, er worden hier en daar wat woorden gewisseld, maar het is eigenlijk heel normaal dat ze een café binnenloopt (ja, duh, dat ís het ook). Een paar minuten later komt ze nog een keer voorbij in de andere richting en verdwijnt snel uit het café. Leuk :)

  • En weer een afscheid…

    Vandaag was de laatste dag dat m’n ouders hier zijn en om dat een beetje te “vieren” zijn we naar Þingvellir gegaan. Dit is een nationaal park (het eerste in IJsland) en staat op de Wereld Erfgoedlijst van UNESCO. Þingvellir is een vallei in het westen van IJsland, zo’n 40 kilometer van Reykjavík.

    Hier kwam het langs-bestaande parlement van de wereld over een periode van ruim 800 jaar elk jaar gedurende twee weken samen om nieuws uit te wisselen uit de verschillende uithoeken van het land, om recht te spreken, om nieuwe wetten aan te nemen, maar ook om een man danwel vrouw te vinden, om je handelswaar aan te prijzen.

    De Þing-valleien werden gekozen vanwege de specifieke vorm en grootte: Door een verzakking ligt het dal 40 meter dieper dan de omgeving en langs de breuklijn is zodoende een 40 meter hoge muur ontstaan. Deze kon gebruikt worden om het stemgeluid te versterken en zo vele toehoorders te bereiken (in hoogtij-dagen zo’n 4000 mensen). De aanwezigheid van grote velden met veel water was goed voor de paarden en er was plek genoeg voor de huisvesting van alle deelnemers.
    Þingvellir ligt precies op de breuklijn tussen de Euraziatische en de Noord-Amerikaanse plaat (Reykavík ligt overigens op de Noord-Amerikaanse plaat, dus ik ben echt op een ander continent hier :) ). Hier drijven de platen uit elkaar en je ziet de grond opengescheurd zijn op verschillende plaatsen en vol is gelopen met heel erg helder water.

    De geschiedenis van zowel natuur als cultuur maakt het dat Þingvellir een belangrijke plaats is voor de IJslanders, waar ze dan ook minstens één keer per jaar naartoe gaan.
    ’s Avonds hebben we in de stad iets gegeten en terwijl ik dit schrijf zijn ze hun koffers aan het pakken. Morgen om 10 uur wordt de auto ingeleverd en dan is het “tot eind november!”.
    De foto’s vind je weer op de bekende plek.

  • Eén week hier…

    …en je kan een beetje iets over een land zeggen

    • Een Land Rover is echt een hele kleine auto vergeleken met wat er hier rondrijdt
    • De IJslandse uitdrukking, ‘als je het weer nu niks vindt, wacht dan vijf minuten en het wordt nog slechter’ klopt helemaal
    • Zwavel in het water is eerst vies, dan maak je je er niet meer druk om en op een gegeven moment ruik je het zelfs niet meer (zo ver ben ik nog niet, maar je ruikt het sowieso alleen als je onder de douche staat)
    • Euroshopper, elke supermarkt heeft het en de bussen rijden er reclame voor
    • Fietsen kun je maar beter op de stoep doen, want op straat is het levensgevaarlijk
    • Stopstrepen zijn er om overheen te rijden en midden op het zebrapad te staan wachten tot je groen krijgt, dat wordt namelijk aan de andere kant van het kruispunt aangegeven
    • Bussen… ze zijn er wel en ze rijden veel, maar niemand weet hoe het bussysteem werkt want niemand gebruikt het
  • *ZuchT*

    Vandaag gezien: Internet Explorer vermeukt de boel weer eens. Sorry mensen, ik kan het nu dus gewoon echt niet fixen. Als je je eraan stoort: Firefox doet het goed.

  • Walvisje kijken

    Ik heb gisteren niet echt iets verteld wat we hebben gedaan. Niet omdat we niks hadden gedaan, maar omdat ik er geen foto’s van had. We hebben de stadswandeling uit de Lonely Planet gids gelopen en aan het einde de allerbeste hot dogs van IJsland (en omstreken!) bij Bæjarins Beztu gegeten. Wat maakt deze hot dogs zo geweldig dat zelfs Bill Clinton ze perfect vond? Daarvoor moet je er een “með öllum” bestellen, met alles erop: ketchup, remoulade, mosterd en gebakken én verse uitjes. Ergens tussen die calorieen zit dan ook nog een worstje en een broodje en dat is heel goed te eten. :)

    Het was vandaag 20ºC, weinig wind en onbewolkt, zo ongeveer het meest zeldzame weer op IJsland ooit. Je kan er altijd twee krijgen, maar eigenlijk nooit alledrie tegelijk. In de haven ligt al een paar dagen een cruise-schip uit Madeira, die hebben ook aardig mazzel met dit weer.

    Vandaag zijn we zo’n andere typische toeristenattractie gaan doen en we hadden geen betere dag kunnen kiezen. Om 13:00 stapten we op de boot die ons naar het midden van de baai zou brengen om aldaar naar walvissen te gaan kijken.

    Eerst even een rondje langs Puffin Island (Lundey) om de papagaaiduikers, de nationale vogel, te zien:

    Wat een kleine beestjes zijn het en hoe grappig ziet het eruit als ze van de boot wegvliegen: Je ziet een zwart rompje met twee veel te grote knaloranje zwemvliezen.

    Walvissen fotograferen is erg lastig, of ze moeten ongeveer ín je boot zwemmen, dus hier… Er staat er een op. Meer dan dit is me ook niet gelukt.

    En we hebben natuurlijk weer de rest van de foto’s met onder andere Jan-van-Genten en nog een andere die identificatie kan gebruiken. :)

  • Kaartje met slaapplaatsen

    Dit is misschien wel leuk om te laten zien ter oriëntatie.

    Het bolletje in het oosten is mijn huidige slaapkamer, het middelste die van m’n ouders en de meest westelijke is guesthouse Butterfly waar ik de meeste tijd in IJsland zal doorbrengen waar ik origineel zou wonen, maar nu heb ik te horen gekregen dat ik (door toch weer een misverstand!) een andere kamer in het centrum heb. Het guesthouse heet Egilsborg en het adres is Þverholti 20. Op de satellietfoto is het de linkse van de twee middelste (dus de tweede vanuit het westen).

  • Sigur Rós

    Weer eens sprakeloos:

    Zoveel mensen wonen niet eens in Reykjavík…

    En de rest.

  • Zonsondergang om 22:40

    Het was een prachtige dag gisteren. De hele dag was er genoeg blauwe lucht om de zon de temperatuur te laten stijgen tot 18ºC. De mooie wolkenformaties beloofden een even zo mooie zonsondergang:

    Vanaf het hoogste punt in de stad, boven op de heuvel Óskjuhlið op het panoramaterras van Perlan. Perlan is een warm-wateropslag. Zes reusachtige cilinders in een cirkel geplaatst met erbovenop een halfronde bol waarin een museum, een cafetaria en een restaurant zijn gevestigd.

    Vanaf Perlan heb je uitzicht over de hele stad en de omgeving zoals de baai waaraan Reykjavík ligt.

    Intussen zijn ze in Miklatún park druk bezig met het opbouwen van het podium voor het concert van Sigur Rós vanavond.

    Bovenstaande foto is om 23:30 gemaakt…

  • De verplichte nummertjes: Geysir en Gullfoss

    Vandaag reden we over de ringweg een stukje het binnenland in, dwars door onbeschrijflijke vulkaanlandschappen en onwaarschijnlijk grote vlaktes. In Nederland zou je allang ergens een boom tegen zijn gekomen; hier niet. Het hoogste wat je tegenkomt zijn struiken of kleine boompjes die niet groter worden dan pakweg een meter.

    We komen aan bij Skálholt, bisschoppelijke residentie tot het jaar 1785. De macht van de kerk maakte dat het in die tijd dus ook een politiek belangrijke plaats. Daarvan merk je nu niets meer, het is een erg klein plaatsje met een kleine, maar overmaatse kerk.

    Een kop koffie later waren we weer onderweg naar de volgende bezienswaardigheid, die zich hier in vier foto’s ontvouwt:

    Sprakeloos :) Erg indrukwekkend. Dit is de geiser Strokkur, de op dit moment hoogste geiser van IJsland. De ernaast gelegen naamgever van het natuurverschijnsel Geysir ligt er wat verloren bij.

    Door een overschot aan toerisme aan het begin van de twintigste eeuw, waarbij om een eruptie uit te lokken zeepsop in de geiser werd gegooid, is deze uitgeblust. Toen alles nog werkte slingerde Geysir elke paar minuten watermassa wel 70 meter de lucht in. Dat is een heel verschil met de 20 meter die Strokkur produceert.

    Andere enorme watermassa’s worden geproduceerd door Gullfoss, een waterval in de rivier Hvítá.

    Van de enorme krachten die hier spelen is al helemaal geen voorstelling te maken. De kleine foto hierboven laat mensen ongeveer zo groot zijn als pixeltjes.

    En de rest van de foto’s staan ook weer op de site.

  • De reis, eerste indrukken

    De reis begon al goed toen we te horen kregen dat de vlucht wegens technische problemen een half uur vertraagd was. Toen we om 14:00 eigenlijk zouden gaan boarden, bleek het problematische onderdeel nog steeds defect te zijn en een reserve-onderdeel was niet beschikbaar. De vlucht werd uitgesteld tot 17:00.

    Boeing 757: TF-FIR op Schiphol

    Om 16:30 konden we daadwerkelijk aan boord en het reserve-onderdeel, een component uit het radar-subsysteem, moest nog steeds worden gemonteerd. Dit werd namelijk uit Londen overgevlogen en dat vliegtuig was nog niet gearriveerd.

    Luchthaven Keflavík

    We vertrokken eindelijk om 17:00 en na een heel rustige vlucht van zo’n drie uur met onderweg nog een aflevering Top Gear via een van de in-flight entertainment-kanalen kwamen we om 18:07 (GMT) eindelijk aan op Keflavík. We waren het enige vliegtuig aan de pier en de bagage was dan ook vlot binnen. Binnen een half uur reden we in de flybus door een maanlandschap naar Reykjavík alwaar mijn “RU Buddy” Salóme Ingólfsdóttir (SI) ons al opwachtte om ons naar onze slaapplaatsen te brengen.

    Even een beetje over het Buddy gebeuren. De RU vraagt aan al haar 2000 studenten (veel he ;) ) of ze de internationale bezoekers wegwijs willen maken in het land, de stad en de studie. Ze doen dit vrijwillig en het is natuurlijk een hele leuke manier om al snel kennis te maken met hetgeen je te wachten staat.

    Goed, we werden door m’n tante Krysia naar Schiphol gebracht in een VW Golf en de bagage pastte er nét in. SI heeft een Polo, dus dat ging niet passen. Ze bracht eerst m’n ouders naar hun hotel en kwam toen terug om mij op te pikken. Dit gaf mij de mogelijkheid om de voor mij eerste papieren versie van de Reykjavík Grapevine eens te bekijken. Hierna bleek dat de RU daadwerkelijk voor de missende vier dagen een kamer had geregeld, terwijl dat allang door mijzelf was geregeld. SI wilde me daarom naar een heel ander adres (een guesthouse in Frakkastígur, midden in de oude binnenstad en heel erg dichtbij Hallgrímskirkja) brengen dan ik dacht dat ik zou wonen.

    Maargoed, dat probleem was snel opgelost en we reden al vlug naar Sogavegur in een buitenwijk van Reykjavík (zelf noemen ze het liever een suburb) waar ik werd geconfronteerd met een piepklein kamertje. Dat was een beetje teleurstellend, maar gelukkig was er nog een grotere kamer vrij die ik voor iets meer ook kon nemen. Dus zodoende heb ik nu een lekker ruime kamer, helaas zonder internet-aansluiting.

    Mijn ervaring met mensen is dat ze als je ze persoonlijk spreekt erg enthousiast zijn. Vooral Kristín Hulda Sverrisdóttir van de RU was erg enthousiast om ons wat interessante tips te geven voor excursies in het land. Hieronder een foto van het universiteitsgebouw, links aan de overkant van de straat (niet op de foto) hebben ze nu wegens plaatsgebrek een gebouw gehuurd van de krant Morgunblaðið. In dat gebouw zal ik vanaf volgende maand aan het werk gaan.

    Háskólinn í Reykjavík, Ofanleiti 2

    Meer foto’s op photos.luijten.org.

  • Aangekomen

    Nou, we zijn veilig aangekomen na een lange dag met 3 uur vertraging. Vanavond misschien wat meer eerste indrukken, maar nu gaan we eerst maar even ontbijten, langs mijn kamer en de universiteit.

    Eén ding: Wat een ongelooflijk klein slaaphokje!

    Update: Gisteravond was ik te laat bij m’n ouders weg proberen te gaan om nog met de bus naar m’n kamertje te kunnen en heb ik bij hen op de kamer geslapen. Vandaag hebben we een paar laatste spulletjes die bij hun bagage zaten langsgebracht en geconcludeerd dat de kamer echt veel te klein is. Helaas ben ik vergeten foto’s te maken, maar ik kan zeggen dat 2 bij 3 meter verrekkes klein is om een uitklapbed, een bureau en ook nog kastjes te hebben. Gelukkig was er in hetzelfde huis nog een kamer vrij die ik met bijbetaling wel kon hebben. De nieuwe kamer is onder de volledige breedte van het dak en heeft een tweepersoons bed, een groter bureau en normale kledingkasten en dan nog is er lekker veel ruimte over.

  • Inpakken, tot ziens en vaarwel

    Het is een heel surrealistische week geweest die begon met het afscheid nemen van Marleen die toen op vakantie ging en al verhuisd zal zijn als ik weer terugkom en ik dus niet meer als huisgenoot zal tegenkomen.

    Vrijdag kwamen m’n ouders hierheen met een grote koffer en wat feestspullen die overgebleven waren van mijn verjaardagsfeestje in Breda. We hebben wat laatste boodschappen gedaan hier in Eindhoven en daarna was het tijd om de koffer vol te stoppen met alles wat misschien mee zou kunnen genomen worden (resultaat: een koffer die veel te zwaar is natuurlijk).
    Zaterdag werden we verblijd met eindelijk een klein beetje regen die de temperatuur nog een klein beetje deed temperen en het niet heel erg onprettig maakten om nog wat laatste boodschapjes te doen. Gelukkig werd de afkoeling van zaterdag volledig teniet gedaan door de broeierigheid van zondag en was het alleen buiten in de schaduw lekker uit te houden. Verder vond ik het heel erg leuk dat de feestgangers in zulke getale zijn komen opdagen om netjes alles op te maken :)

    Gisteren was een beetje brakke dag, want natuurlijk werd ik om stipt 8 uur uit mezelf (klaar)wakker nadat ik om half 4 naar bed was gegaan. Vooral de enorme afwas stond me tegen :) Gelukkig heeft Paul een afwasmachine die ik wel even mocht vullen…

    ’s Avonds was het tijd om afscheid te nemen van nóg al een huisgenoot die ik niet meer in huis zal tegenkomen voor langere tijd. Ivo gaat proberen zijn studie in Londen af te maken en dat begint in oktober, ruim voordat ik terugben. Vandaag is hij even op en neer voor een sollicitie-gesprek en ik wens je via deze weg nogmaals heel erg veel succes, Ivo.

    Niet alleen de huisbezetting verandert drastisch, ook de inrichting van de keuken wordt onder handen genomen. De saaie witte kastjes krijgen een vrolijker Disney-kleurtje en ik ben benieuwd in welke kleurenkermis ik straks zal terugkeren.

    Voor de rest van de mensen was het gelukkig geen vaarwel, maar slechts een tot ziens. En natuurlijk ga ik jullie missen, maar dankzij jullie foto’s en verhaaltjes zijn jullie toch een beetje bij me :)

    Við sjáumst!

  • Vijf minuutjes IJsland

    iChatGoed, in een poging hip te doen zal ik me maar eens overgeven aan het videobloggen. Eens kijken of het wat voor mij is. Helaas zit m’n camera vast aan m’n computer, dus onderweg filmen zal er nooit echt in zitten. Veel meer dan mijn hoofd en af en toe wat foto’s zal er dan dus ook niet te zien zijn.

    Er zijn twee formaten beschikbaar. Mijn excuses voor het enorm lage geluidsniveau, ik kreeg het niet harder dan dit. Een draai aan de volumeknop moet het euvel maar even tijdelijk oplossen. Volgende keer (mocht die komen) zal ik er beter op letten. Een reactie via de website stel ik zeker op prijs!

    Direct download: (H.264 (.m4v) | DivX (.avi))

  • Woops, bijna vergeten: Verblijfsvergunning

    Vergeet die niet als je zelf voor langere tijd naar het niet-EU-buitenland gaat! Ikzelf was die wel volledig vergeten, maar dankzij afspraken tussen IJsland en de EU mogen inwoners van de EU zes maanden verblijven, in tegenstelling tot andere vreemdelingen die slechts drie maanden mogen blijven.

    Oeff, dat is een opluchting.

  • Welkomstcomité: Sigur Rós

    Heh, wat vervelend nou. Speciaal voor ons komt Sigur Rós een gratis concert geven in Reykjavík, precies 3 dagen nadat ik er ben aangekomen. Kan je je voorstellen hoe vervelend dat is om zulk nieuws in je mailbox aan te treffen :)
    Hoera! Iets meer dan een jaar na de eerste keer zie ik ze alweer voor de derde keer!

    Those of you who will be arriving in Iceland before 30. July may be interested in attending a free outdoor concert that the Icelandic rock band SigurRos will be holding. The concert starts at 20.30 (8:30pm) on Sunday, the 30th of July. It will be held outdoors at Klambratún, the park surrounding Kjarvalsstaðir-Reykjavík Art Museum.

    I’m sure many of you will be familiar with SigurRos. They are a very unique band and have made quite a name for themselves internationally with their enigmatic music and live shows. You can find more information on SigurRos at their web site: http://www.sigur-ros.is/

    Wat vervelend nou…

  • Accomodatie (2)

    Ach ja, zo gaat dat. De één schrijft Engels vanuit het Nederlands en de ander leest het vanuit het IJslands en zo ontstaan de misverstanden. Leuk, zo’n “universele” taal, ik gok dat het in Esperanto een stuk lastiger is om zulke problemen te krijgen.
    Het schijnt zo te zijn dat de Universiteit van IJsland (die de taalcursus verzorgt) nu opeens een kamer voor mij heeft gevonden, terwijl eigenlijk de Universiteit van Reykjavík (de stage-uni) dat zou doen.

    Ik schrijf dit naar de RU, en die schrijven terug dat ze blij zijn dat het misverstand is opgelost… Arrgh!

    Maargoed, inderdaad is nu het misverstand opgelost, alleen ik wist daar toen nog niets van. Conclusie, ik heb inderdaad vanaf 1 september een kamer in Guesthouse Butterfly (midden in het centrum) en tot die tijd kan ik verblijven in een huis wat ooit nog van de eerste programmadirecteur van van de IJslandse nationale televisie is geweest. Dit huis ligt wat verder van het centrum, maar dan wél weer dichter bij de universiteit.

    Helaas wel bij de verkeerde universiteit…

  • …en gehaald

    Dus ik kan me bij deze officieel verheugen op een taalcursusje IJslands :)

  • Entree-test taalcursus gedaan…

    Zoals al eerder vermeld moet ik voordat ik aan de taalcursus mag meedoen eerst een soort entree-toets afleggen zodat ze een idee hebben in welke groep ik kan worden ingedeeld. Je kon je voorbereiden met de Icelandic Online 1 cursus, maar ik had al ongeveer een jaar geleden het boek Colloquial Icelandic gekocht en daar het een en ander uit gedaan, toen nog met het idee dat het een kleine vakantie zou gaan worden. Ik had dus een kleine voorsprong.

    Het boek vond ik veel fijner werken, omdat er ook daadwerkelijk termen aan taalconstructies worden gekoppeld in plaats van het je zelf laten uitzoeken wat je nou eigenlijk aan het leren bent. Misschien is dat van persoon tot persoon anders, maar ik vind het prettiger om te weten dat je bezig bent met bijvoorbeeld de vervoeging van het werkwoord ‘zijn’ (vera) in plaats van dat je willekeurig woordjes aan het invullen bent.

    1. ik ben / ég er
    2. jij bent / þú ert
    3. hij, zij, het is / hann, hún, það ert
    4. wij zijn / við erum
    5. jullie zijn / þið eruð
    6. zij zijn / þau era
  • Accomodatie

    De Universiteit van Reykjavík is zo aardig om voor hun buitenlandse studenten woonruimte te zoeken. Vorige week kregen we allemaal (maarliefst 26 studenten, vooral Denen, Noren, Zweden en Finnen, maar ook Fransen, Chinezen en zelfs nog een Nederlander) een mail met daarin verschillende beschrijvingen van gasthuizen. Mij sprak hiervan het Guesthouse Butterfly het meest aan en zo snel als ik kon heb ik mijn voorkeur kenbaar gemaakt, de kamers worden namelijk verdeeld volgens het principe ‘wie het eerst komt, die het eerst maalt’.

    Guesthouse Butterfly

    Dat ziet er liefelijk uit he, ook nog even een bovenaanzicht. Ik heb nog niets gehoord, maar ik neem aan dat het goed komt. Hier zal ik dus heel erg waarschijnlijk wonen vanaf 1 september. Voor de periode daarvóór zijn ze nog naar iets op zoek.

  • Aanvragen OV-vergoeding buitenland

    Als je voor een deel van je studie in het buitenland verblijft (en dus geen gebruik kan maken van je OV-kaart), heb je recht op een vergoeding. Dit vraag je aan bij de IB groep met het formulier OV-vergoeding buitenland. Dit moet je eigenlijk minstens twee maanden van te voren doen, maar wie weet nou 2 maanden van te voren al precies van wanneer tot wanneer je weg bent?

    Wat erg leuk is, is het formulier ingevuld krijgen. Het eerste deel lukt nog wel, dat vul je zelf in. Het tweede deel is een heel ander verhaal. De school moet verklaren dat je inderdaad een bepaalde periode in het buitenland zit, maar wie weet dat? Je stagebegeleider weet dat, maar die mag geen handtekening zetten en degenen die het wel mogen, de studentenadministratie, die weten niet dat je weg bent. Dus loop je een paar keer heen en weer met het formulier, intussen je stagedocent vermoeien met vervelende vragen die niks meer met een stage te maken hebben.

  • Mailinglijst vanaf heden offline

    Helaas, de mogelijkheid om via e-mail de posts door te geven blijkt alles behalve handig te zijn. In de praktijk kwam het erop neer dat ik het óf vergat op te geven óf vond dat het niet interessant genoeg was om jullie ermee te spammen. Uiteindelijk is er nog geen enkel bericht verstuurd.

    Ik wil de E-Mail-subscribers dan ook aanraden om toch regelmatig de site te bezoeken. In de praktijk blijkt dat er in ieder geval elke week wel een nieuwe post op staat, soms meer. Een andere hippe manier om aan je nieuws te komen is via een feedreader (Ja RS te DH, ook als je er niet in gelooft, het is er en het gaat echt niet meer weg ;) ). Hoe dat moet heeft “iemand” bij Rhinofly leuk uitgelegd, dus daar link ik dan meteen maar even naar.

    Het komt er eigenlijk dus op neer dat dit het eerste en tevens laatste bericht is die via de mail wordt verstuurd.

  • Jezelf lekkermaken… of hoe je je voorbereid op je verblijf

    Ik lees een aantal weblogs van mensen die in IJsland, de twee meest actieve daarvan zijn The Iceland Report en The Iceland Weather Report.

    The Iceland Weather Report vertelt vanuit de persoon Alda Kalda ongeveer dagelijks een klein verhaaltje over vanalles en nog wat, maar bovenal wordt aan het eind van elk stukje ook nog even vermeld hoe het weer in de Rokende Baai (letterlijke vertaling van Reykjavík) is. Dat is natuurlijk erg handig en ik volg het ook al enige tijd om te weten dat er gegarandeerd een paar zeer oncomfortabele dagen aankomen :)

    The Iceland Report wordt bijgehouden door Jared Bibler, een Amerikaan uit Boston die in 2004 zijn woonplaats heeft verruild voor de meest noordelijke hoofdstad van de wereld. Hij documenteert vooral de verschillen in cultuur en de confrontatie om nu zelf útlendingur te zijn en hoe je dan behandeld wordt.
    Laatstgenoemde is nu geïnterviewd door Shortcut, een weblog over leven in verschillende Europese steden in het algemeen en hij vertelde hier dat hij zijn weblog initieel is gestart voor familie en vrienden en dat later wildvreemden hem begonnen te herkennen op straat. Wat ik wel grappig vond was de conclusie over zijn lezers:

    Upside of being a blogger?

    Getting insightful comments, reader emails, and meeting interesting new people I otherwise would never get to know. At this point, I’ve met almost 10 readers as they come through Iceland, and I’ve always found them enjoyable. I think by being the type of people who like reading the blog regularly they’ve self-selected as people who I would most likely get along with. It makes sense, but I still find this a pretty amazing side-effect of this new means of communication.

    Ik denk dat hij daar wel een beetje gelijk in heeft, maar voorlopig zit ik nog in de fase dat mensen waarmee ik kan opschieten m’n weblog lezen. Andersom moet nog een klein beetje beginnen. Met een Nederlandstalige log help je daar natuurlijk ook niet echt aan mee, maar dit is dan ook vooral bedoeld om mezelf en jullie een idee te geven wat ik aan het doen ben en niet als kijkcijferkanon. :)

  • Digg doet leuke dingen

    Dat is leuk om te zien. In juli komt digg.com met een vernieuwe site en bij deze site horen een aantal interessante tooltjes. In de video podcast Diggnation die normaalgesproken het nieuws van de week - zoals beoordeeld door digg.com - behandelt, maar dit keer een preview geeft van deze nieuwe handige tooltjes.

    Nou, laten dit nou net dingen zijn die ik momenteel wel héél interessant vind met het oog op m’n stage: Visualizatie van gebruikersacties op het digg netwerk.

    Wil je een beeld krijgen wat je (in afgezwakte vorm waarschijnlijk) van me kan verwachten moet je even de episode downloaden en kiken. Eerst wordt even een beetje gepraat over de nieuwe site, als ik heel eerlijk ben niet echt geweldig briljant, maar het is vast op de achtergrond enorm verbeterd. Dan ongeveer halverwege demonstreren ze de tools (waar overigens ook een publieke API voor komt).

    Diggnation is een video podcast die zoals gezegd het nieuws van de week behandelt, gepresenteerd door Kevin Rose en Alex Albrecht onder het genot van elke week een ander biermerk. Kevin Rose is initiator van Digg.com en Alex Albrecht presenteerde in het verleden The Screen Savers voor G4TechTV samen met Rose.

    Tevens is dit m’n eerste post die ik maak met Flock (een “sociale webbrowser”, m.a.w. web2.0-browser maar dat is te afgezaagd), dus misschien dat het er niet helemaal goed uitziet. Alvast m’n excuses daarvoor :)

  • Inschrijven en taalcursus

    Nu, de inschrijving is de deur uit en omdat ik al was geaccepteerd door Kristinn hoefde ik het een en ander niet meer mee te sturen.

    Ook kreeg ik nu bericht dat ik vanaf vandaag kan deelnemen aan het online pre-examen basis-IJslands, wat ik moet halen om deel te kunnen nemen aan de cursus. Eigenlijk moet ik er nog een beetje aan beginnen, maar ik heb dan gelukkig ook nog tot 14 juli de tijd.

    Zo, en nu weer snel aan het werk, voor hertentamens heb ik dit jaar geen tijd.

  • Papierwerk

    Nou, even vóór 15 juni regelen dat ik ook daadwerkelijk ben ingeschreven aan de universiteit! Omdat ik geen vakken ga volgen hoef ik een formulier minder in te vullen, maar verder mag ik de hele papierwinkel door: Inschrijvingspapieren, accomodatie-aanvraag, stage-contract. Pasfoto’s regelen en intussen ook nog even lekker treintjes aanduwen voor de Super TU/esday van informatica.

    Waar ik verder ook nog een bewijs van beheersing van het Engels vandaan moet halen zou ik niet weten, ik zou zeggen dat een voldoende op je eindlijst van het VWO het zou moeten doen…

  • Is het al juni!?

    Jee, dat gaat toch behoorlijk hard, op m’n kalender is m’n vertrekdatum al tevoorschijn gekomen…

    Kalender juni 2006
  • Taalcursus… geaccepteerd!

    Vanmorgen lag deze mail in m’n box

    Dear applicant for the Icelandic Language Course in August for exchange students.

    You have been accepted to the course given that;

    • you will accepted as an exchange student at the host university in Iceland
    • you will complete the Icelandic Online language course before you arrive (the exam will be open on the web in mid to late June. Further information will be sent out soon).
    • you will arrive in Iceland before August 2 when the course starts.

    Mooi zo. Qua formulierwerk resteert nu nog alleen de inschrijving bij Reykjavík University.

  • Tickets geboekt!

    Gisteravond hebben we de tickets geboekt. We gaan gedrieën op 27 juli heen vanaf Schiphol, m’n ouders komen op 8 augustus terug en mijn retourticket is gesteld op 26 november.

    Prijs per persoon: € 403,81 met mogelijkheid tot omboeken voor € 75,-.

  • Uurtje IJsland

    En dan nu voorlopig de laatste podcast van mij die alleen maar bestaat uit muziek. Nog éénmaal een tracklist en dan ligt de podcast voorlopig even stil.

    1. Sigur Rós - Hoppípolla
    2. Sigur Rós - Með Bloðnasir
    3. múm - Green Grass of Tunnel (linkerkanaal) / Grasi Vaxin Göng (rechterkanaal)
    4. Björk - Jóga (Howie B Main Mix)
    5. Trabant - Enter Spacebar
    6. Silvía Night - Congratulations (het moet dan maar)
    7. GusGus - Northern Lights
    8. Innvortis - Dagurinn sem ég er ekki til
    9. Sigur Rós - Glósóli
    10. Björk (met Tom Yorke) - I’ve seen it all
    11. Apparat Organ Quartet - Global Capital
    12. Björk - Í dansi með þér
    13. Sigur Rós - Smáskifa

    Het eindigt met hetzelfde als wat voorafging aan de allereerste set tijdens de originele uitzending. Het was leuk, ik heb ervan genoten om het te doen, maar er moet een einde aan komen. Ik hoop dat jullie een leuke indruk hebben gekregen van de muziek uit IJsland. Natuurlijk is het bij lange na niet alles wat er geproduceerd wordt, soms lijkt het wel alsof iedereen in een bandje zit of tenminste één persoon kent die in een band speelt. De site rokk.is besteedt aandacht aan de lokale muziekscene en niet alleen aan rock zoals de naam zou doen vermoeden.

    Directe download: (AAC | MP3)

  • Belletje naar IJsland

    In deze tijd is het bellen naar IJsland helemaal zo duur niet meer, zeker niet als je dat over Internet doet. Dus hebben Kristinn vandaag zo’n 40 minuten gepraat over wat we willen gaan doen. Erg leuk gesprek, maar toch ook best wel vreemd en eigenlijk ook best moeilijk te volgen via een belabberde headset.

    Ik heb gebruikgemaakt van het handige programmaatje Audio Hijack (ja, erg non-free) om het gesprek op te nemen, zodat ik het kan terugluisteren en ik moet zeggen, over fatsoenlijke luidsprekers gaat dat een stuk beter. Volgende keer dus niet meer prutsen met die Jabra.

    In ieder geval, we zijn er beiden van overtuigd dat we het gaan doorzetten nu en dat is voor mij dan ook het sein om het verblijf te gaan regelen. Kristinn gaat even navragen of er iets particuliers in de buurt vrij is, intussen kan ik een Word documentje gaan invullen om een plek in een guesthouse (bedje, tafeltje, douche) te krijgen.

    Ook het verblijf met m’n ouders kan nu begonnen worden om geregeld te worden. We willen zo rond de 23e juli vertrekken en eens de omgeving bekijken. Kristinn raadde ons aan om dat inderdaad zo vroeg mogelijk te doen, want in juli is het weer nog lekker genoeg en zijn de dagen lekker lang. De ouders van m’n huisgenoot kwamen in november… Niet echt de beste tijd; korte dagen, regelmatig sneeuwstormen en natuurlijk is het ook gewoon koud. Okee, dus, dan gaan we daar eens achteraan! Voor de grap heb ik een reisgids van Askja besteld, die kwam vandaag ook binnen.

    Gisteren had ik weer een van m’n twijfeldagen, overpeinzend of ik er wel goed aan doe en vandaag heeft me weer overtuigd dat ik  inderdaad door moet zetten. Vandaag kwam ook de splinternieuwe Apple MacBook uit die ik hoop mee te kunnen gaan nemen naar Niceland (Engelse woordspeling, bron onbekend, wellicht van zanger Mugison).

  • Uurtje IJsland

    Ja, dan blijkt het eigenlijk toch best leuk te zijn om anderen je muziekverzameling te laten horen en tegelijk een beetje creatief naar je muziek te luisteren. Toegegeven, heel geweldige mixes zijn het niet maar het houdt je van de straat he. Omdat ik het dus niet kon laten heb ik een tweede set gemaakt.

    1. Eivør Pálsdóttir - Brostnar Borgir
    2. Emiliana Torrini - To be free
    3. Björk - Isobel (remix door Deodato)
    4. Björk - Oliver
    5. GusGus - Barry A/B (remix)
    6. Trabant - Superman
    7. Sigur Rós - 180 Sekúndur Fyrir Sólarupprás (remix door Curver)
    8. GusGus - Gun Acid (remix)
    9. The Sugarcubes - Hetero Scum
    10. Sigur Rós - Fönklagið (live in Reykjavík 1998)
    11. Innvortis - Hvað er þetta helvítis eitthvað
    12. Sigur Rós - Hafsól ‘97 vs. Hafsól ‘05 (Mithrandir mix)

    Hafsól is één van de allereerste nummers van Sigur Rós en is een van die nummers die blijven gespeeld worden en in de loop van de tijd een complete evolutie meemaken. Ik heb geprobeerd beide versies in deze set onder te brengen en dé manier is natuurlijk om ze te mixen.

    Directe download: (MP3)

  • Inflatie van een overgewaardeerde munt

    De IJslandse kronur is aan het instorten. Uit meerdere bronnen kwam ik te weten dat de benzineprijzen de laatste weken enorm zijn gestegen en dat ook in het algemeen het leven duurder begint te worden voor de burger. De oorzaak is een langdurig overgewaardeerde munt, waardoor de prijzen hoog waren, maar ook de lonen hoger waren dan in de rest van de wereld.

    Dat lijkt dus nu voorbij te zijn, in de afgelopen twee maanden heeft de kronur een flinke duikeling gemaakt van 14,5%. Voor 1 euro krijg je nu 93,03 ISK tegenover 78,62 ISK in maart. Voor mij zal er dus waarschijnlijk weinig verschil zijn; prijzen gaan omhoog, maar m’n euro is dan dus ook relatief meer waard. Nu maar hopen dat de inflatie binnen de perken gehouden kan worden.

  • Uurtje IJsland

    Dit is mijn eerste en waarschijnlijk laatste podcast. In ieder geval de laatste die alleen maar muziek bevat, misschien worden latere posts vanuit IJsland ook in podcast-vorm uitgebracht, maar dat moet ik dan nog maar zien.

    Ik heb een kleine selectie uit mijn IJslandse muziek gemaakt om een idee te geven hoe anders ‘anders’ nou is waar iedereen het over heeft als ze het over de muziek hebben. Ik vind het zelf wel meevallen, het is alleen behoorlijk vrolijk, ja, punk is er wat later aangekomen en heeft meer invloed gehad op de muziek die later zou komen.

    1. Sigur Rós - Rafmagnið Búið
    2. Sigur Rós - Ný Batterí
    3. Björk - Bachelorette
    4. Trabant - Bahama Banana
    5. GusGus - Ladyshave
    6. Sykurmolarnir - Eat The Menu (IJslandstalige versie)
    7. Apparat Organ Quartet - Romantica
    8. Ég - Evrópukeppnin
    9. Efterklang - Prey And Predator (even smokkelen, Efterklang is namelijk een Deense groep)
    10. Ég - Santana kl. 9 um morguninn
    11. Sigur Rós - #8, a.k.a. Popplagið

    De set zal om 22:15 worden gedraaid via MedievalMOO Radio. Rond 22:00 zal de stream geopend worden en zou je dus moeten kunnen intunen.

    Directe download: (MP3)

  • Enorme hitte in IJsland

    Vandaag was het een warme dag in IJsland, zó warm dat het er even op leek dat het de warmste dag aller tijden zou worden in Akureyri (de ‘hoofdstad’ van het noorden). Gelezen op de site van Reykjavík Grapevine:

    “Since 1949, the temperature in Akureyri has never reached 20°c. It could happen today, we will be monitoring the progress.” Sveinbjörnsson said.

    Het is geen hittegolf, maar het komt wel vaker voor rond deze tijd dat de temperatuur opeens flink oploopt:

    Sveinbjörnsson claimed that Iceland was not experiencing a heat wave. “It is just warm air passing over the country right now. The temperature will recede during the weekend. But this is a nice reminder of summer. A expect a lot of people will use the opportunity for a barbeque tonight.”

  • Waar is die universiteit?

    Google Maps biedt nu gedetailleerdere satellietbeelden van de omgeving rond Reykjavík. Daardoor kon ik eens op zoek gaan naar de Ófanleiti, waar Háskolin í Reykjavík zich bevindt. Net erboven vind je het Kringlan winkelcentrum. Ook in de buurt ligt het nationale vliegveld Reyjavík Airport (RVK), niet te verwarren met het internationale Keflavík (KEF) waar je met vanaf het vasteland aankomt.
    Andere interessante plaatsen:

    • Hallgrimskirkjan: een bijzondere kerk, over de schoonheid zijn de meningen verdeeld.
    • Háskolín Íslands: de andere universiteit in Reykjavík. Voor degenen die 101 Reykjavík hebben gezien, rond minuut 52 zie je het vanaf de grond.
  • Populaire muziek in noord Zweden

    Een maand of twee geleden heb ik via Noisedfisk de leestip “Populärmusik från Vitulla” door Mikael Niemi gekregen. Omdat mijn Zweeds niet zo heel geweldig is, heb ik het boek in het Engels besteld en ben er pas geleden aan begonnen. Het leest erg snel weg en is erg vrolijk en levendig geschreven, ik neem daarbij maar even aan dat de Engelse vertaling een goede is.

    popular-music-in-vitulla.jpg

    Het vertelt het verhaal van Matti en Niila, twee jongens die opgroeien in de jaren 50, 60 en 70 in het uiterste noorden van Zweden, nog boven Kiruna, in het dorpje Pajala. De bewoners spreken meer Fins dan Zweeds, mannen zijn “echte mannen”, vrouwen zijn “echte vrouwen” en er is werkelijk niets te beleven. Dan dreigt ook de popmuziek het gebied ongehoord voorbij te gaan. Gelukkig krijgt Niila op een verjaardagdag een LP van de Beatles en heeft de oudere zus van Matti een grammofoon en zo krijgen ze hun eerste confrontatie met de “helse” klanken van een nieuwe generatie.

    Het is een heerlijke beschrijving van het leven in een gebied ver van de drukke stad en zeker interessant om te zien hoe cultuur en technologie langzaam en enigzins vertraagd ook daar het leven gaan beïnvloeden. En het is ook leuk om te zien hoe Finse Zweden aankijken tegen hun “leiders” in het zuiden in Stockholm. En over het Engels hebben ze ook een mening, discussierend over wat onmannelijk (knapsu in goed Tornedalen Fins) is en wat wel:

    […] And even singing was deemed to be unmanly, in Pajala at least, assuming you were sober. Even worse was doing it in English, a language much too lacking in chewability for hard Finnish jaws, so sloppy that only little girls could get top marks in it - sluggish double Dutch, tremulous and damp, invented by mud-sloshing coastal beings who’ve never needed to struggle, never frozen nor starved. A language for idlers, grass-eaters, couch potatoes, so lacking in resilience that their tongues slop around their mouths like sliced-off foreskins.

    Update: Google Maps heeft niet alleen gedetailleerde foto’s van IJsland, ze hebben ook in de gehele EU het stratenplan online gezet. Hierdoor kon ik Pajala eens opzoeken. Er is trouwens ook een wandeling door Pajala opgezet die je langs de plaatsen van het boek brengt.

  • Erasmusbeurs aangevraagd

    Vandaag heb ik bij het Studenten Service Centrum van de TU/e het papierwerk voor de Erasmusbeurs in orde gemaakt. Deze beurs is gericht op het vergroten van de mobiliteit van Europese studenten binnen de grenzen van Europa. Eénmaal in je studiecarriere mag je hiervan gebruikmaken en het is in eerste instantie bedoeld om het verschil in kosten van levensonderhoud op te vangen. In de praktijk betekent het echter dat het voldoende is voor je reiskosten. Voor Nederlanders die naar IJsland gaan is het bedrag dit jaar €262,50 per maand.

    Een retourvlucht Amsterdam-Reykjavík met Iceland Air kost me €506,61 (inc. belastingen en toeslagen). Er zijn wel een paar lowcost maatschappijen, maar die vliegen vanaf onbereikbare luchthavens (Frankfurt/Hahn??? Koblenz/Trier zal je bedoelen!) én ook alleen in de zomer.

    Voor de taalcursus die ik in augustus wil gaan doen kan ik me nu ook officieel aanmelden.

  • De nieuwe opdracht

    Tsja, het ene moment denk je dat je een vage opdracht hebt, het andere moment heb je opeens een heel ander onderwerp en een veel meer uitgekristalliseerd idee.

    Wat ga ik nu doen in Reykjavík? Ik ga een “Semantic Web Monitor” maken, jawel! (nee, ik heb inderdaad ook nog niet echt een idee) Ik heb de mail van Kristinn vertaald naar het Nederlands. Bij het vertalen is me overigens een hoop meer duidelijk geworden :)

    Het project heet “Semantic Web Monitor” en het doel is om mensen een idee te geven van de online activiteit en gemeenschappelijke interesse met betrekking tot een bepaald onderwerp van discussie. Het prototype zal een eenvoudig klein vierkant scherm zijn met puntjes die om het midden draaien (zoals planeten rond de zon). Elk puntje representeert een bericht op een online forum of weblog over het respectievelijke onderwerp van interesse. In elke hoek staat een concept gerelateerd aan het onderwerp. Als het onderwerp ‘Kunstmatige intelligentie’ is, dan kan één hoek bijvoorbeeld ‘humanoide robots’ zijn, een andere ‘kunstmatige neurale netwerken’, een derde ‘expert systems’ en een vierde iets als ‘machine learning’. Nu, hier is het interessante deel: Terwijl de puntjes om het centrum hun rondjes draaien, worden ze er vanaf getrokken door de onderwerpen in de hoeken. De trekkracht van de hoeken op de puntjes is afhankelijk van de mate van relevantie tot te post die het puntje representeert.

    Het resultaat hiervan zijn erg ‘holistische’ patronen die vrijwel direct geïnterpreteerd kunnen worden. Bijvoorbeeld, een gelijkmatige verdeling van puntjes betekent dat alle onderwerpen ook in ongeveer dezelfde verhouding worden bediscussieerd in alle posts. Een ellipsvormige baan betekent dat het merendeel van de postings gaan over tegenoverstaande onderwerpen in het scherm. Als puntjes sporen achter zouden laten, zie je bovendien de ontwikkeling van discussies in de loop van de tijd (dagen, maanden).

    Ik heb een goede methodologie die je kunt gebruiken om dit te bouwen, dus je hoeft niet helemaal vanaf nul te beginnen, als je dat niet wilt. We hebben dit wel echt nodig, omdat we statistieken over onderwerpen in de AI willen kunnen bijhouden. Je zult uiteraard je applicatie zo bouwen dat anderen het kunnen uitbreiden naar andere vakgebieden. Daarnaast zal het onder een open source licensie worden vrijgegeven, dus je kan het achteraf meenemen en eraan verderwerken als je wil.

    Nu het onderwerp niet meer wetenschappelijke visualizatie is, maar informatie visualizatie, “moest” ik op zoek gaan naar een nieuwe stagebegeleider. Dit is Huub van de Wetering geworden

  • Ari Magnússon, fotograaf in IJsland

    Vandaag werd op de site van Sigur Rós een aantal nieuwe bandfoto’s geplaatst gemaakt door Ari Magnússon (waarschuwing, Flash!), een IJslandse fotograaf die zo leerde ik op zijn site ook de prachtige foto’s heeft gemaakt voor advertenties van 66º Norður, een IJslands kledingmerk wat zoals te verwachten valt, hippe shizzle is in de UK en US.

    Een aantal van deze foto’s staan ook in elke editie van de Reykjavík Grapevine, een Engelstalig tweewekelijks magazine wat het gebeuren in IJsland toelicht en tegelijk handige tips geeft waar je in Reykjavík wel of juist niet gezien wilt worden.

  • Voorbereidingen

    Voordat je op stage gaat moet deze geregeld zijn, dat is met een buitenlandse stage niet anders en misschien nog wel belangrijker. Zo’n buitenlandse stage kost een boel geld en het zou jammer zijn als dat voor achteraf voor niets blijkt te zijn geweest.

    Daarom ben ik, nu ik contact heb met Kristinn Thórisson van de Reykjavík University (Háskolinn í Reykjavík), probeer ik zo snel mogelijk op papier te krijgen wat zij van me willen en ga ik dan met m’n stagebegeleider hier, Robert van Liere, uitzoeken of wat ze willen haalbaar is.

    Op dit moment lijkt het erop dat ik iets in het project Superhumanoid One zal gaan doen, een kunstmatig intelligente agent bedoeld voor het geven van onderwijs. Eén van de onderdelen wat de agent moet kunnen is uitleggen hoe het heelal in elkaar zit. Omdat we dit zelf nog maar amper weten ben ik erg geïnteresseerd in hoe we dat gaan aanpakken. Robert vindt het een goed idee en een interessant project en van Kristinn lijkt me duidelijk dat hij er enthousiast over is.

  • IJslands

    Het IJslands is een taal met een lange geschiedenis. Aangezien IJsland altijd relatief geïsoleerd heeft gelegen ten opzichte van andere landen, is de taal bijna vrij van leenwoorden. Ook is de grammatica amper veranderd in de afgelopen 1000 jaar.

    Het gevolg is dat IJslanders zonder al te veel problemen boeken en liederen zoals de Edda kunnen lezen in hun originele vorm:

    ÞgeiR blundr systor s egils v þar aþingino & hafði gengit hart at liþueizlo við þst. h bað egil & þa þstein coma ser t staðfesto ut þangat a myrar h bio aðr fyr suNan huit a fyr neþan blundz vatn Egill toc uel aþui. oc fysti þst at þr leti h þangat fa ra. Egill setti þorgeir blund niðr at ana brecko En stein fǫrði bustað siN ut yf lang á. & settiz niðr at leiro lǫk. En egill reið hei suðr anes ept þingit m flocc siN. & skilðoz þr feðgar m kęrleic

    Bovenstaande tekst is een fragment uit de Egils saga, en is letter voor letter overgenomen uit de overgebleven manuscripten. Hierna dezelfde tekst, maar dan getranscribeerd (verschillende tekens zijn veranderd in de loop van de tijd) naar Oudnoors:

    Þorgeirr blundr, systursonr Egils, var þar á þinginu ok hafði gengit hart at liðveizlu við Þorstein. Hann bað Egil ok þá Þorstein koma sér til staðfestu út þangat á Mýrar; hann bjó áðr fyrir sunnan Hvítá, fyrir neðan Blundsvatn. Egill tók vel á því ok fýsti Þorstein, at þeir léti hann þangat fara. Egill setti Þorgeir blund niðr at Ánabrekku, en Steinarr fœrði bústað sinn út yfir Langá ok settisk niðr at Leirulæk. En Egill reið heim suðr á Nes eptir þingit með flokk sinn, ok skildusk þeir feðgar með kærleik.

    Voor een IJslander lijkt dit sterk op zijn eigen taal:

    Þorgeir blundur, systursonur Egils, var þar á þinginu og hafði gengið hart að liðveislu við Þorstein. Hann bað Egil og þá Þorstein að koma sér til staðfestu út þangað á Mýrar; hann bjó áður fyrir sunnan Hvítá, fyrir neðan Blundsvatn. Egill tók vel á því og fýsti Þorstein, að þeir létu hann þangað fara. Egill setti Þorgeir blund niður að Ánabrekku, en Steinar færði bústað sinn út yfir Langá og settist niður að Leirulæk. En Egill reið heim suður á Nes eftir þingið með flokk sinn, og skildust þeir feðgar með kærleik.

    (Voorbeelden overgenomen uit Wikipedia)

    Voor ons is dat nog steeds niet al te leesbaar natuurlijk.

    Omdat ik toch zo’n 4 maanden daar zal zijn en ik niet puur afhankelijk wil zijn van Engels, heb ik besloten om een cursus te volgen. De Universiteit van IJsland (Háskoli Íslands) biedt deze cursus in het kader van het Erasmus/Socrates project aan Europese studenten aan. Het formulier was tevens mijn eerste briefpost richting het land van vuur en ijs.

    Alvast een woordje IJslands: Tölvunarfræði - Informatica.

  • Hoe kóm je erop?

    Dat is een veelgestelde vraag en ik heb denk ik niet echt een eenduidig antwoord.

    Ik denk dat voor de meesten het eerste contact met IJsland was in de persoon van Björk Guðmundsdóttir, sommige mensen kennen misschien het werk van Halldór Laxness (de enige IJslandse Nobelprijswinnaar) of hebben een van de vele films gezien, zoals bijvoorbeeld 101 Reykjavík of Nói Albínói. Voor mij was het in ieder geval Björk.

    Later, toen ik op kamers in Eindhoven ging, was een van m’n huisgenoten al twee keer in IJsland geweest, waarvan één keer 4 maanden op uitwisseling via de Design Academy naar de Listaháskoli Íslands. Het werk wat ze daar heeft gedaan, resulteerde uiteindelijk 2 jaar later in haar afstudeerproject. IJsland blijkt inspirerend te werken en zodoende wil ik er ook heen in de hoop erachter te komen wat de volgende stap moet worden na mijn studie, plus dat ik wat van de wereld wil zien voordat ik verdwijn in één of andere bureaucratie.

    Naast de inspiratie wil ik ook wat meepikken van de cultuur aldaar die op zijn zachtst gezegd anders is dan hier op het vasteland. Dat kan je bijvoorbeeld al horen in de muziek van Björk, maar nog veel beter in die van Sigur Rós, múm en nog veel meer muzikanten. De bevolking is slechts 300.000 man groot, maar als je kijkt hoeveel muziek er wordt gemaakt lijkt het erop alsof iedereen er in een band speelt. Ze halen een achterstand in populaire muziek in - die het land pas rond 1970 bereikte (zie Rokk í Reykjavík (1982) en Screaming Masterpiece (2005)) - en dat doen ze goed ook!

  • Een tweede blog…

    …en nu een van Wordpress. Dat leek me ook wel eens leuk om uit te proberen naast Hobix.

    Naar aanleiding van een gesprek wat ik had met Frank Janssen van Frankwatching over bloggen in het algemeen en dat je om lezers te krijgen toch wel iets te melden moet hebben, zie hier een blog met een missie: Proberen uit te leggen wat ik zoal doe voor mijn stage aan een zo breed mogelijk publiek, dus ouders, familie, vrienden, maar ook eventuele opvolgers die zichzelf ook een beetje verloren wanen in het hele ‘Studeren in het buitenland‘-verhaal.

    Daarom ook in het Nederlands, dat is de taal die iedereen die ik probeer te bereiken zeer waarschijnlijk spreekt en bovendien ben ik ook expressiever in mijn moedertaal dan in het Engels.

subscribe via RSS