Dat is een veelgestelde vraag en ik heb denk ik niet echt een eenduidig antwoord.

Ik denk dat voor de meesten het eerste contact met IJsland was in de persoon van Björk Guðmundsdóttir, sommige mensen kennen misschien het werk van Halldór Laxness (de enige IJslandse Nobelprijswinnaar) of hebben een van de vele films gezien, zoals bijvoorbeeld 101 Reykjavík of Nói Albínói. Voor mij was het in ieder geval Björk.

Later, toen ik op kamers in Eindhoven ging, was een van m’n huisgenoten al twee keer in IJsland geweest, waarvan één keer 4 maanden op uitwisseling via de Design Academy naar de Listaháskoli Íslands. Het werk wat ze daar heeft gedaan, resulteerde uiteindelijk 2 jaar later in haar afstudeerproject. IJsland blijkt inspirerend te werken en zodoende wil ik er ook heen in de hoop erachter te komen wat de volgende stap moet worden na mijn studie, plus dat ik wat van de wereld wil zien voordat ik verdwijn in één of andere bureaucratie.

Naast de inspiratie wil ik ook wat meepikken van de cultuur aldaar die op zijn zachtst gezegd anders is dan hier op het vasteland. Dat kan je bijvoorbeeld al horen in de muziek van Björk, maar nog veel beter in die van Sigur Rós, múm en nog veel meer muzikanten. De bevolking is slechts 300.000 man groot, maar als je kijkt hoeveel muziek er wordt gemaakt lijkt het erop alsof iedereen er in een band speelt. Ze halen een achterstand in populaire muziek in - die het land pas rond 1970 bereikte (zie Rokk í Reykjavík (1982) en Screaming Masterpiece (2005)) - en dat doen ze goed ook!