De taalcursus is afgelopen en ik had wel het idee dat iedereen dat wel jammer vond. Het resultaat was een in mijn ogen gezellig (ja, die Nederlandse gezelligheid toch) feestje met veel pizza, zelf meegebrachte dranken, muziek en variaties op het spelletje hints.

Om 23:30 moesten we de feestruimte (hoe vaak ik toch niet ‘goh, dat zou een leuk appartement kunnen zijn’ heb gehoord… en terecht) verlaten, maar niet iedereen had zin om direct naar huis te gaan. Meer foto’s vind je weer op de bekende plek.

We zijn daarom nog maar een beetje door de stad gelopen waar de café’s op donderdag om 1 uur moeten sluiten. Erg lang doorzakken werd het dus ook niet, maar dat is ook niet erg want de volgende dag moest er weer vroeg gewerkt worden.De eerste dag werken vanuit m’n nieuwe kamer: Om 7 uur klaarwakker, om 8:10 stond ik al op de universiteit… Dit had ik de hele maand nog niet meegemaakt. Gelukkig kon ik nog even uitrusten, want het netwerk lag eruit.

Wel, toen kreeg ik rond een uur of 4 twee mooie foto’s in m’n mail van m’n nichtje en inmiddels dus aangetrouwde neef. Die zijn nu waarschijnlijk druk bezig met feesten en dat is wat ik zometeen ook ga doen. Chantal, Remon, ik wens jullie heel veel geluk samen! Ik vind het jammer dat ik jullie bruiloft moest missen.