Op dit moment zit ik aan boord van Iceland Air vlucht FI502 op weg terug naar het vaste land (en tóch een post, de techniek staat voor niets). Net op tijd weg voor de tijdelijke duisternis, maar wel veel nieuwe vrienden achterlatend. De meesten van hen zal ik waarschijnlijk nooit meer zien, maar dat is in zekere zin niet erg.

We deelden unieke ervaringen met elkaar en we wisten dat het ooit zou eindigen, de locatie maakte deel uit van de vriendschap en elke poging dat terug te forceren zal falen. We komen elkaar misschien ooit nog eens toevallig tegen.

Nog een paar berichtjes op dit weblog en dan gaat het in winterslaap. Het verhaal is echter nog niet afgelopen. Er staat nog iets te gebeuren. Wat dat is en wanneer weet ik nog niet, maar ik voel het.

Hey! Bedankt voor je sms, ben blij dat je inmiddels goed bent aangekomen. We gaan je wel missen hoor. Maar gelukkig kan ik zeggen: tot ziens in januari!